“Η Ελλάδα έγινε δημοκρατία, αλλά όχι σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία. Και για πολλά χρόνια πορεύτηκε με αυτή την αντίφαση” είπε ο κ. πρόεδρος.
Δημοκρατία ε;
Σε μια δημοκρατία όμως δεν χρειάζεται να εφαρμόσεις:
-ούτε σοσιαλισμό
-ούτε κομμουνισμό
-ούτε φιλελευθερισμό
-ούτε...
Διότι μια δημοκρατία είναι ένα πλήρες πολιτικό και οικονομικό σύστημα. Την πολιτική και οικονομική κατεύθυνση την δίνουν οι πολίτες ΑΜΕΣΑ με ψηφίσματα. ΜΕ ΑΜΕΣΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ. Και όχι με αντιπροσώπους βουλευτές.
Δημοκρατία με βουλευτές, αντιπροσώπους των πολιτών, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ κ. πρόεδρε. Πόσο μάλιστα όταν οι βουλευτές κάθε κόμματος λειτουργούν στην βουλή σαν συντεταγμένη διμοιρία πεζοναυτών, πιστοί στα κελεύσματα του κάθε αρχηγού. Κι ας λέει το σύνταγμα... κι ας υπόσχονται προεκλογικά οι αρχηγοί λαϊκές συμμετοχές
Δημοκρατία με δικαστές διορισμένους από τον υπουργό, επίσης, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ κ. πρόεδρε. Στο όνομά μας βγαίνουν οι δικαστικές αποφάσεις, αλλά ΕΡΗΜΗΝ μας. Που συμμετέχω εγώ ή ο διπλανός μου πολίτης στην απονομή δικαιοσύνης; ΠΟΥΘΕΝΑ. Εμ, τι δημοκρατία έχουμε τότε κ. πρόεδρέ της δημοκρατίας μας;
Δημοκρατία με κυβέρνηση που άλλα υπόσχεται και άλλα κάνει (ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ, εδώ έγινε κυβέρνηση κόμμα που υποσχόταν ότι θα σταματήσει τον πόλεμο και τον συνέχισε) χωρίς την παραμικρή ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Αντιπρόσωποι παντού (συνδικάτα, βουλή, δήμοι, κόμματα, σωματεία), με 4-ετείς και βάλε θητείες, χωρίς ΑΜΕΣΗ συμμετοχή του λαού στις αποφάσεις, στην απονομή δικαιοσύνης και στο νομοθετικό έργο, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Δημοκρατία και ανάδειξη αρχόντων με εκλογές ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Στις δημοκρατία οι άρχοντες επιλέγονται με ΚΛΗΡΩΣΗ.
Ας βρεθεί τέλος πάντων ένας πολιτικός άντρας να μιλήσει γι' αυτό. Ενας δημοκράτης. Οχι κομμουνιστής, όχι εθνικιστής, όχι σοσιαλιστής, όχι φιλελεύθερος.
ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ.
ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ.
ΕΝΑΣ.
Αρα δεν αποκαταστάθηκε καμμιά δημοκρατία το 1974.
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΤΗΚΕ ΤΟ 322 π.χ. ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΘΗΚΕ ΠΟΤΕ.
ΠΟΤΕ.
Ανοίξτε τα βιβλία σας τα σχολικά. Του δημοτικού. Δεν χρειάζεται να πιστέψετε εμένα τον αναρμόδιο.
Σε ποια δημοκρατία θα αφήναν οι πολίτες να φτάσει το χρέος 300 δις ευρώ;
Σε ποια δημοκρατία οι πολίτες θα παραγγέλναν υποβρύχιο που γέρνει;
Σε ποια δημοκρατία οι πολίτες θα έφταναν σε τέτοιες συμφωνίες με Ζήμενς και φαρμακευτικές και χίλιους δυο;
Σε ποια δημοκρατία οι πολίτες θα επέτρεπαν να διορίζονται άσχετοι και αχρείαστοι στο δημόσιο;
Σε ποια δημοκρατία οι πολίτες θα επένδυαν τα λεφτά των ταμείων τους σε τοξικά ομόλογα;
Σε ποια δημοκρατία οι πολίτες δεν θα τιμωρούσαν "αυθημερόν" τους επίορκους χρηματισθέντες;
Σε ποια δημοκρατία θα επέτρεπαν οι πολίτες να πωλείται δημόσια περιουσία και επιχειρήσεις κοψοχρονιά;
...
Σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία; Μα τι λέτε κ. πρόεδρε; Δηλαδή, τι;
ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΣΑΜΕ ΣΩΣΤΑ ΤΗ ΣΥΝΤΑΓΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΣΑΝ ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ;
Πείτε μας την συνταγή κ. πρόεδρε.
Πείτε μας κ. πρέδρε της Δημοκρατίας την συνταγή της Δημοκρατίας.
Να την ακούσουμε κι εμείς από τα χείλη σας. Να ακούσουμε τι είναι δημοκρατία από τα χείλη του προέδρου της δημοκρατίας. Να την μάθουμε κι εμείς. Να την αποστηθίσουν τα παιδιά μας. Να την πληροφορηθούν επιτέλους οι γέροντες και οι απόμαχοι της ζωής. Την δημοκρατία.
ΠΕΙΤΕ ΜΑΣ κ. ΠΡΟΕΔΡΕ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΠΟΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΣΑΜΕ ΣΩΣΤΑ;
Κι επειδή το σύστημα αυτό, που μετά την μεγαλειώδη μας επανάσταση του 1821 μας λέτε πως είναι δημοκρατία, ενώ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ, προτείνω τα παρακάτω:
-Να μην ξανακάνουμε εκλογές με κόμματα
-Να καλέσουμε να υποβάλλουν τα βιογραφικά τους όλα τα golden boys που επιθυμούν να αναλάβουν την διακυβέρνησή μας
-Αυτοί που θα επιλεγούν να υπογράψουν μαζί μας διετές συμβόλαιο που θα προβλέπει ΚΑΙ bonus αλλά ΚΑΙ ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΡΗΤΡΕΣ. Ωστε να μπορέσουμε να βάλουμε κάποιον στην φυλακή ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ.
Είμαι σχεδόν σίγουρος οτι θα τα πάμε πολύ καλύτερα.
Αποκαλώντας αυτό το σύστημα δημοκρατία
-Ντροπιάζουμε τους προγόνους μας που αφήσαν τα κοκκαλάκια τους να ασπρίζουν στα χώματα αυτά για την δημοκρατία
-Ντροπιάζουμε και τους εχθρούς των προγόνων μας που πολέμησαν με τόση λύσσα και φανατισμό την δημοκρατία μέχρι που την νίκησαν
-Ντροπιάζουμε κάθε νοήμονα άνθρωπο πάνω σ' αυτόν τον πλανήτη που έμαθε από τα σπαράγματα των προγόνων μας τι είναι και ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ δημοκρατία και ακόμη προσκυνάει ευλαβικά την σκέψη και τους αγώνες τους
-Ντροπιάζουμε τον άνθρωπο και τον έλληνα
Και μια τελευταία ερώτηση κ. πρόεδρε της δημοκρατίας μας:
Πείτε μας μια αρχαία ελληνική δημοκρατία που είχε στην κεφαλή της πρόεδρο της δημοκρατίας.
Μία ελληνική δημοκρατία.
Θραξ Αναρμόδιος
Σάββατο 24 Ιουλίου 2010
Δευτέρα 19 Ιουλίου 2010
Κυριακή 18 Ιουλίου 2010
Φόβος και οργή
Φόβος και οργή.
Εχουν συσσωρευτεί στην ελληνική κοινωνία. Παρόλο το θέρος και την κάψα. Παρόλη την ευτυχή συγκυρία του μουντιάλ.
Αν δεν το χουν πάρει χαμπάρι τα επιτελεία των κομμάτων να τους πω, εγώ ο ταπεινός πολίτης, ότι εμένα τουλάχιστον μου φαίνεται πως η ελληνική κοινωνία βρίσκεται ΕΝΑ ΒΗΜΑ πριν από μια ΠΡΟ-ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΦΑΣΗ. Αντε δυο βήματα.
Και, παραδόξως (σχήμα λόγου εντελώς), κανένα ΜΑ ΚΑΝΕΝΑ κόμμα, μηδέ των "αριστερών" εξαιρουμένων, που είναι κι ο τομέας τους, δεν καταφέρνουν να πείσουν ΚΑΝΕΝΑΝ πια.
ΚΑΝΕΝΑΝ.
Αν δηλαδή τα "αριστερά" και "επαναστατικά" κόμματα περιμένουν καλύτερη περίοδο απ' αυτή τότε δεν καταλαβαίνω σε τι διαφέρουν από θρησκευτικές ομάδες που περιμένουν τους μεσσίες τους.
Αν και τα άλλα κόμματα, όπως η ΝΔ, που θέλουν να επιβάλλουν "επαναστατικές" αλλαγές, περιμένουν επίσης καλύτερη περίοδο από αυτήν, τότε είναι μακριά από την πραγματικότητα. Πολύ.
Και μη μου κατηγορήσει πάλι κανένας τον λαό. Οτι δεν έχει ωριμότητα να καταλάβει τον "επαναστατικό" τους σχεδιασμό οι μεν, και δεν ξέρω γω τι άλλο οι δε. Η ότι οι ποικίλοι εχθροί, καθεστωτικά ΜΜΕ και χίλιοι δυο άλλοι, έχουν ακόμη δύναμη και πειθώ. Ετσι ήταν πάντα αυτά.
Αυτά είναι ΛΟΓΙΑ ΜΟΝΟ για να κρύψουν την δική τους ΑΤΟΛΜΙΑ να συγκρουστούν με το σύστημα και να ΠΕΙΣΟΥΝ με τον ΚΑΘΑΡΟ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟ.
Ο λαός είναι χαμένος στον ωκεανό. Περιμένει να δει αν έχει μείνει κανένας από το υπάρχον σκηνικό που να αξίζει να τον εμπιστευτεί. Σε λίγο, αν και όταν διαψευστεί κι αυτή η ελπίδα, θα αφηνιάσει. Και θα τα πάρει "όλα σβάρνα".
Θραξ Αναρμόδιος
Εχουν συσσωρευτεί στην ελληνική κοινωνία. Παρόλο το θέρος και την κάψα. Παρόλη την ευτυχή συγκυρία του μουντιάλ.
Αν δεν το χουν πάρει χαμπάρι τα επιτελεία των κομμάτων να τους πω, εγώ ο ταπεινός πολίτης, ότι εμένα τουλάχιστον μου φαίνεται πως η ελληνική κοινωνία βρίσκεται ΕΝΑ ΒΗΜΑ πριν από μια ΠΡΟ-ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΦΑΣΗ. Αντε δυο βήματα.
Και, παραδόξως (σχήμα λόγου εντελώς), κανένα ΜΑ ΚΑΝΕΝΑ κόμμα, μηδέ των "αριστερών" εξαιρουμένων, που είναι κι ο τομέας τους, δεν καταφέρνουν να πείσουν ΚΑΝΕΝΑΝ πια.
ΚΑΝΕΝΑΝ.
Αν δηλαδή τα "αριστερά" και "επαναστατικά" κόμματα περιμένουν καλύτερη περίοδο απ' αυτή τότε δεν καταλαβαίνω σε τι διαφέρουν από θρησκευτικές ομάδες που περιμένουν τους μεσσίες τους.
Αν και τα άλλα κόμματα, όπως η ΝΔ, που θέλουν να επιβάλλουν "επαναστατικές" αλλαγές, περιμένουν επίσης καλύτερη περίοδο από αυτήν, τότε είναι μακριά από την πραγματικότητα. Πολύ.
Και μη μου κατηγορήσει πάλι κανένας τον λαό. Οτι δεν έχει ωριμότητα να καταλάβει τον "επαναστατικό" τους σχεδιασμό οι μεν, και δεν ξέρω γω τι άλλο οι δε. Η ότι οι ποικίλοι εχθροί, καθεστωτικά ΜΜΕ και χίλιοι δυο άλλοι, έχουν ακόμη δύναμη και πειθώ. Ετσι ήταν πάντα αυτά.
Αυτά είναι ΛΟΓΙΑ ΜΟΝΟ για να κρύψουν την δική τους ΑΤΟΛΜΙΑ να συγκρουστούν με το σύστημα και να ΠΕΙΣΟΥΝ με τον ΚΑΘΑΡΟ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟ.
Ο λαός είναι χαμένος στον ωκεανό. Περιμένει να δει αν έχει μείνει κανένας από το υπάρχον σκηνικό που να αξίζει να τον εμπιστευτεί. Σε λίγο, αν και όταν διαψευστεί κι αυτή η ελπίδα, θα αφηνιάσει. Και θα τα πάρει "όλα σβάρνα".
Θραξ Αναρμόδιος
Παρασκευή 16 Ιουλίου 2010
Πρόωρες εκλογές
Οταν σκέφτομαι καχύποπτα λέω πως εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα, δηλαδή την οικονομική κατάσταση αφενός και τις καθημερινές αποκαλύψεις για σκάνδαλα επί σκανδάλων από την άλλη, εκλογές θα γίνουν όταν θα διασφαλιστούν οι παρακάτω προϋποθέσεις:
-διάσωση του υπάρχοντος πολιτικού σκηνικού ώστε να μην προκύψει κάποια αιφνίδια και κυρίως ακηδεμόνευτη λαϊκή εξέγερση που κανείς δεν ξέρει και τι πολιτικούς ή ακόμη χειρότερα πολιτειακούς στόχους μπορεί να υιοθετήσει
-συνέχιση και εδραίωση της οικονομικής υποδούλωσης της χώρας στα αφεντικά των ΔΝΤ-Εκτ και της franchise ΕΕ, καθώς και γεωπολιτικών κερδών που προσδοκούν αυτά τα αφεντικά.
Οσο συντηρείται το τρέχον ΠαΣοΚ στην εξουσία χωρίς σοβαρούς κοινωνικούς τριγμούς κερδίζουν χρόνο.
Εν γένει η προσπάθεια του συστήματος στο άμεσο μέλλον θα είναι να μας πείσει ότι άλλαξε, παραμένοντας το ίδιο. Αυτοί που κονόμαγαν πάντα, και κονομάνε και τώρα θα συνεχίσουν να κονομάνε. Κι αυτοί που πληρώναν πάντα, θα συνεχίσουν να πληρώνουν. ΟΛΑ θα παιχτούν πάνω στην διατήρηση αυτής της απλής μοιρασιάς.
Οι πρώϊμες αναδιατάξεις στο όλο σύστημα είναι ήδη ορατές. Εχουμε κοινοβουλευτική ομάδα ανένταχτων, νέο κόμμα του κ. Κουβέλη, και πρόθεση της κ. Μπακογιάννη για νέο κόμμα. Επίσης βλέπουμε αναδιατάξεις στο οικονομικό σκηνικό που κι εκεί έχουμε "σχήματα σωτηρίας" και "οικουμενικές" συμμαχίες και εξαγορές.
Το ΠαΣοΚ
---------
Στην φάση που είμαστε αν γίνουν εκλογές το πιθανώτερο είναι πως το ΠαΣοΚ θα πιάσει πάτο. Και με δεδομένες τις "συμπάθειές" του στην κοινωνία θα πάρει χρόνια για να ανανήψει. Ενα πιθανό σενάριο που βλέπω εγώ είναι αυτό του Χρουστσώφ. Δηλαδή ένα μελλοντικό ΠαΣοΚ ή όπως αλλιώς θα λέγεται τότε, με έναν μελλοντικό αρχηγό, που θα ρίξει το ανάθεμα στο τωρινό ΠαΣοΚ, θα υποσχεθεί εκ νέου "αλλαγή" και θα αποπειραθεί να ξανασταθεί στη σκηνή. Με κάνα δημοκρατικώτατο συνέδριο αναβάπτισης στην κολυμπήθρα του Σιλωάμ.
Νέα κομματικά σχήματα
---------------------
Είναι μια καλή εφεδρεία του όλου συστήματος στην προσπάθειά του να διασωθεί. Αν αποδειχτεί ότι ένα τέτοιο σχημα με ευρεία αποδοχή (οικουμενικό, εθνικής σωτηρίας κλπ), μπορεί να σταθεί εκλογικά, θα προσφέρει μια καλή δυνατότητα. Δηλαδή μία άμεση εναλλακτική στο τωρινό ΠαΣοΚ. Υπάρχει βέβαια ένα ζήτημα αξιοπιστίας προσώπων στον χώρο αυτό αλλά γενικώς μπορεί να έχουμε εκπλήξεις και μεταγραφές ποδοσφαιρικού τύπου.
Η ΝΔ
-----
Η χρυσή εφεδρεία της διάσωσης του τρέχοντος πολιτικού συστήματος όμως είναι η ΝΔ. Πέρα από την εκκαθάριση ορισμένων προσώπων από τις γραμμές της, που αφενός στερεώνει την θέση του τωρινού αρχηγού και ενισχύει την πίστη της λαϊκής της βάσης στο πρόσωπό του, η ΝΔ δεν θα προχωρήσει σε έφοδο, σύγκρουση και αναμόρφωση του συστήματος. Το έχει ήδη καταστήσει σαφές. Δεν θα τα πάρει δηλαδή από αυτούς που τα πήραν τα προηγούμενα χρόνια. Ούτε εξήγγειλε κάποια δημοκρατική πολιτειακή αναμόρφωση. Την στιγμή αυτή το τελευταίο που θέλει το σύστημα είναι να περάσει η διακυβέρνηση της χώρας στην ΝΔ και να κάψει έτσι ένα καθαρό και καλό χαρτί. Η ΝΔ αν και όταν πάρει την διακυβέρνηση θα συνεχίσει, ενδεχομένως με μεγάλο περιορισμό της διαφθοράς και πιο λογικές πολιτικές, την "ζωή μέσα στο σύστημα". Περιμένοντας και το "άλλο κόμμα" να επανακάμψει, ώστε να έχουμε πάντα μια "δημοκρατική επιλογή".
Η κακιά έκπληξη
----------------
Η κοινωνία είναι πολύ θυμωμένη για τα οικονομικά χάλια, τα δημόσια δάνεια και την οικονομική διαφθορά, και πληγωμένη λόγω εθνικών ζητημάτων (βιβλία, σκοπιανό, θράκη-κύπρος-αιγαίο κλπ), λόγω ελληνοποιήσεων, λαθρομεταναστών κλπ. Αν βρεθεί μια φρέσκια και άφθαρτη πολιτική δύναμη, που θα εγγυηθεί διάφορα πράγματα, όπως ας πούμε την ασφάλεια στο κέντρο των μεγάλων πόλεων, ενδεχομένως μέσω μιας ομοιόμορφα ντυμένης νεολαίας που θα περιπολεί εθελοντικά, που θα εμφανίσει κάποιον ρεβανσιστικό βερμπαλισμό που θα ταιριάζει με την υπάρχουσα κοινωνική οργή για τους υπαίτιους της οικονομικής μας καταστροφής, ή που θα υποσχεθεί ρήξη με την ΕΕ και τους μηχανισμούς της, θα οδηγηθούμε σε μια κατάσταση που έζησαν κάποιες ευρωπαϊκές χώρες την δεκαετία του 30. Αυτό που απαιτείται, όπως πάντα, είναι ένας χαρισματικός αρχηγός και κάποιοι φιλόδοξοι χρηματοδότες που ποτέ δεν ξέρεις πως και από που μπορεί να προκύψουν. (Μια τέτοια πολιτική δύναμη αναλόγως και οικονομικών θα μπορούσε, εν είδει Χαμάς και πως-τις-λένε, μέχρι και να συνδράμει οικονομικά κάποιους ασθενέστερους πολίτες)
Εν γένει όταν σκέφτομαι καχύποπτα λέω πως δεν έχουμε πολλά καλά να περιμένουμε. Αν δεν αποφασίσουμε κι εμείς να κάνουμε πράγματι κάτι.
Θραξ Αναρμόδιος
-διάσωση του υπάρχοντος πολιτικού σκηνικού ώστε να μην προκύψει κάποια αιφνίδια και κυρίως ακηδεμόνευτη λαϊκή εξέγερση που κανείς δεν ξέρει και τι πολιτικούς ή ακόμη χειρότερα πολιτειακούς στόχους μπορεί να υιοθετήσει
-συνέχιση και εδραίωση της οικονομικής υποδούλωσης της χώρας στα αφεντικά των ΔΝΤ-Εκτ και της franchise ΕΕ, καθώς και γεωπολιτικών κερδών που προσδοκούν αυτά τα αφεντικά.
Οσο συντηρείται το τρέχον ΠαΣοΚ στην εξουσία χωρίς σοβαρούς κοινωνικούς τριγμούς κερδίζουν χρόνο.
Εν γένει η προσπάθεια του συστήματος στο άμεσο μέλλον θα είναι να μας πείσει ότι άλλαξε, παραμένοντας το ίδιο. Αυτοί που κονόμαγαν πάντα, και κονομάνε και τώρα θα συνεχίσουν να κονομάνε. Κι αυτοί που πληρώναν πάντα, θα συνεχίσουν να πληρώνουν. ΟΛΑ θα παιχτούν πάνω στην διατήρηση αυτής της απλής μοιρασιάς.
Οι πρώϊμες αναδιατάξεις στο όλο σύστημα είναι ήδη ορατές. Εχουμε κοινοβουλευτική ομάδα ανένταχτων, νέο κόμμα του κ. Κουβέλη, και πρόθεση της κ. Μπακογιάννη για νέο κόμμα. Επίσης βλέπουμε αναδιατάξεις στο οικονομικό σκηνικό που κι εκεί έχουμε "σχήματα σωτηρίας" και "οικουμενικές" συμμαχίες και εξαγορές.
Το ΠαΣοΚ
---------
Στην φάση που είμαστε αν γίνουν εκλογές το πιθανώτερο είναι πως το ΠαΣοΚ θα πιάσει πάτο. Και με δεδομένες τις "συμπάθειές" του στην κοινωνία θα πάρει χρόνια για να ανανήψει. Ενα πιθανό σενάριο που βλέπω εγώ είναι αυτό του Χρουστσώφ. Δηλαδή ένα μελλοντικό ΠαΣοΚ ή όπως αλλιώς θα λέγεται τότε, με έναν μελλοντικό αρχηγό, που θα ρίξει το ανάθεμα στο τωρινό ΠαΣοΚ, θα υποσχεθεί εκ νέου "αλλαγή" και θα αποπειραθεί να ξανασταθεί στη σκηνή. Με κάνα δημοκρατικώτατο συνέδριο αναβάπτισης στην κολυμπήθρα του Σιλωάμ.
Νέα κομματικά σχήματα
---------------------
Είναι μια καλή εφεδρεία του όλου συστήματος στην προσπάθειά του να διασωθεί. Αν αποδειχτεί ότι ένα τέτοιο σχημα με ευρεία αποδοχή (οικουμενικό, εθνικής σωτηρίας κλπ), μπορεί να σταθεί εκλογικά, θα προσφέρει μια καλή δυνατότητα. Δηλαδή μία άμεση εναλλακτική στο τωρινό ΠαΣοΚ. Υπάρχει βέβαια ένα ζήτημα αξιοπιστίας προσώπων στον χώρο αυτό αλλά γενικώς μπορεί να έχουμε εκπλήξεις και μεταγραφές ποδοσφαιρικού τύπου.
Η ΝΔ
-----
Η χρυσή εφεδρεία της διάσωσης του τρέχοντος πολιτικού συστήματος όμως είναι η ΝΔ. Πέρα από την εκκαθάριση ορισμένων προσώπων από τις γραμμές της, που αφενός στερεώνει την θέση του τωρινού αρχηγού και ενισχύει την πίστη της λαϊκής της βάσης στο πρόσωπό του, η ΝΔ δεν θα προχωρήσει σε έφοδο, σύγκρουση και αναμόρφωση του συστήματος. Το έχει ήδη καταστήσει σαφές. Δεν θα τα πάρει δηλαδή από αυτούς που τα πήραν τα προηγούμενα χρόνια. Ούτε εξήγγειλε κάποια δημοκρατική πολιτειακή αναμόρφωση. Την στιγμή αυτή το τελευταίο που θέλει το σύστημα είναι να περάσει η διακυβέρνηση της χώρας στην ΝΔ και να κάψει έτσι ένα καθαρό και καλό χαρτί. Η ΝΔ αν και όταν πάρει την διακυβέρνηση θα συνεχίσει, ενδεχομένως με μεγάλο περιορισμό της διαφθοράς και πιο λογικές πολιτικές, την "ζωή μέσα στο σύστημα". Περιμένοντας και το "άλλο κόμμα" να επανακάμψει, ώστε να έχουμε πάντα μια "δημοκρατική επιλογή".
Η κακιά έκπληξη
----------------
Η κοινωνία είναι πολύ θυμωμένη για τα οικονομικά χάλια, τα δημόσια δάνεια και την οικονομική διαφθορά, και πληγωμένη λόγω εθνικών ζητημάτων (βιβλία, σκοπιανό, θράκη-κύπρος-αιγαίο κλπ), λόγω ελληνοποιήσεων, λαθρομεταναστών κλπ. Αν βρεθεί μια φρέσκια και άφθαρτη πολιτική δύναμη, που θα εγγυηθεί διάφορα πράγματα, όπως ας πούμε την ασφάλεια στο κέντρο των μεγάλων πόλεων, ενδεχομένως μέσω μιας ομοιόμορφα ντυμένης νεολαίας που θα περιπολεί εθελοντικά, που θα εμφανίσει κάποιον ρεβανσιστικό βερμπαλισμό που θα ταιριάζει με την υπάρχουσα κοινωνική οργή για τους υπαίτιους της οικονομικής μας καταστροφής, ή που θα υποσχεθεί ρήξη με την ΕΕ και τους μηχανισμούς της, θα οδηγηθούμε σε μια κατάσταση που έζησαν κάποιες ευρωπαϊκές χώρες την δεκαετία του 30. Αυτό που απαιτείται, όπως πάντα, είναι ένας χαρισματικός αρχηγός και κάποιοι φιλόδοξοι χρηματοδότες που ποτέ δεν ξέρεις πως και από που μπορεί να προκύψουν. (Μια τέτοια πολιτική δύναμη αναλόγως και οικονομικών θα μπορούσε, εν είδει Χαμάς και πως-τις-λένε, μέχρι και να συνδράμει οικονομικά κάποιους ασθενέστερους πολίτες)
Εν γένει όταν σκέφτομαι καχύποπτα λέω πως δεν έχουμε πολλά καλά να περιμένουμε. Αν δεν αποφασίσουμε κι εμείς να κάνουμε πράγματι κάτι.
Θραξ Αναρμόδιος
Πέμπτη 8 Ιουλίου 2010
Ναι, όλοι ίδιοι είναι. Η ψεύτικη δημοκρατία τους κάνει όλους ίδιους
Δεν βλέπω ειδήσεις στην τηλεόραση. Παίρνω μια εφημερίδα τη βδομάδα γιατί δεν αντέχω τις ανόητες προπαγάνδες. Ψάχνω να βρω έναν τρόπο να μαθαίνω τι γίνεται και αναγκαστικά παρακολουθώ πολλά μπλογκς, προσπαθώντας να βγάλω κάποια άκρη. Σε ένα από αυτά, στο taxalia, είδα την ειδηση με τις καταγγελίες του κ. Καρχιμάκη κατά του κ. Χατζηγάκη.
Τα κόμματα και οι άνθρωποί τους κάνουν την δική τους δουλειά προσπαθώντας να συσκοτίσουν τα πράγματα όσον αφορά τις ευθύνες τις δικές τους και να τις ρίξουν μόνο στους "αντιπάλους" τους βγαίνοντας οι ίδιοι λευκές περιστερές.
Εγώ όμως έχω σχηματίσει, από χρόνια, την ακλόνητη βεβαιότητα για τον ολέθριο ρόλο των κομμάτων στη χώρα και στις ζωές μας. Και την φυσική εχθρότητά των κομμάτων προς την δημοκρατία. Δεν περιμένω από ΚΑΝΕΝΑΝ αντιπρόσωπο ΚΑΝΕΝΟΣ κόμματος να ακούσω την ΠΛΗΡΗ αλήθεια.
Ο πονηρός κ. Καρχιμάκης εμφανίζει μια δέσμη επισήμων εγγράφων του υπουργείου Γεωργίας (βαρέθηκα αυτές τις αλλαγές ονομάτων για λόγους μάρκετινγκ πια) και έχει στριμώξει άσχημα τον κ. Χατζηγάκη. Το ελάχιστο να ισχύει από αυτά που καταγγέλει ο κ. Καρχιμάκης, και είμαι βέβαιος ότι ισχύει πολύ παραπάνω, ο κ. Χατζηγάκης πρέπει όχι μόνο να εξοβελιστεί από την πολιτική ζωή αλλά 1) να αποζημιώσει το δημόσιο για την οικονομική βλάβη και 2) βέβαια να δικαστεί για όλα αυτά.
Ομως...
ο υπερδραστήριος κ. Καρχιμάκης, πρωταθλητής στην κατάθεση επερωτήσεων στην προηγούμενη βουλή σχετικά με οικονομικές ατασθαλίες των "αντιπάλων" του, ο αντιπρόσωπος μου και υπηρέτης μου (αυτός θέλησε μόνος του να υπηρετήσει τον λαό, δεν τον πήρε ο λαός απ' το μανίκι), με κοροϊδεύει ασύστολα όταν φωνάζει στο τηλεοπτικό γυαλί (το taxalia έχει βίντεο από δελτίο ειδήσεων): "ορίστε πως φτάσαμε ως εδώ", εννοώντας ότι για το οικονομικό χάλι ευθύνονται οι καταχρήσεις του κ. Χατζηγάκη και των παρομοίων της ΝΔ όταν ήταν κυβέρνηση.
Το πρώτο αποτέλεσμα που θα έχει αυτό θα είναι να πυροδοτήσει καβγάδες και "σκοτωμούς" οπαδών ένθεν και ένθεν. Τι θα κερδίσουμε μ' αυτό; Τίποτε. Θα ΧΑΣΟΥΜΕ ΠΑΛΙ. Και βασικά ο κάθε κ. Καρχιμάκης κάθε κόμματος αυτό θέλει. Να χάσουμε πάλι. Να χάσει ο λαός. Γι' αυτό αποκαλύπτει την μισή αλήθεια. Γι' αυτό αποκαλύπτει τις πομπές μόνο των "αντιπάλων" του και αποκρύπτει εκείνες των δικών του.
Οι πονηρότατοι κ.κ. Καρχιμάκηδες ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ, μου αποκρύπτουν συστηματικά τα ΑΙΣΧΗ ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΤΟΥΣ ΚΟΜΜΑΤΩΝ και μου δείχνουν μόνο εκείνα των αντιπάλων τους. Ο στόχος τους είναι όχι τα λαϊκό συμφέρον αλλά το συμφέρον του κόμματός τους. Αν ήταν στόχος του κάθε κ. Καρχιμάκη του κάθε κόμματος το δημόσιο συμφέρον δεν θα μου αποκάλυπτε μόνο τις πομπές του κάθε κ. Χατζηγάκη του κάθε "αντιπάλου" κόμματος. Αλλά το δημόσιο συμφέρον δεν είναι το πρώτο μέλημα τέτοιων ανθρώπων. Είναι το κομματικό.
Ιδού ορισμένες λογικές αναντιστοιχίες:
-Το αγροτικό κανάλι συστάθηκε επί ΠαΣοΚ, όχι επί Χατζηγάκη
-Τα 090 (ροζ) τηλέφωνα τα είχε κομμένα δηλαδή το ΠαΣοΚ από τις κλήσεις του υπουργείου και τα άνοιξε η ΝΔ;
-Υψηλότατοι λογαριασμοί τηλεφώνων επί ΝΔ στο υπουργείο. Ποιοι είναι όμως οι αντίστοιχοι επί ΠαΣοΚ;
-να μην συνεχίσω γιατί είναι προσβολή και ΒΙΑΣΜΟΣ της λογικής όλα αυτά.
Δεν φταίνει μόνο τα δύο μεγάλα κόμματα. ΦΤΑΙΝΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ. Τα ήξεραν όλοι. Ολοι έχουν διορίσει κι έχουν κάνει κι έχουν κάνει που δεν θα μάθουμε ποτέ.
Ολοι ίδιοι είναι; Ρωτάνε οι υπερασπιστές του κάθε ενός κόμματος προβάλλοντας τους δικούς τους αδιάφθορους σαν απόδειξη ότι δεν ειναι όλοι ίδιοι. Και κατηγορούν όσους ζητάνε ΑΛΗΘΙΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ότι υποστηρίζουμε άκριτα πως "όλοι ίδιοι είναι".
ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΙ. Οχι μόνο οι πολιτικοί.
Κάτω από παρόμοιες συνθήκες έχουμε παρόμοιες συμπεριφορές. Είναι η ΨΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ που τους κάνει διεφθαρμένους. Και όλους ίδιους. Είναι η ΑΠΟΥΣΙΑ ΛΑΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ και ΛΟΓΟΔΟΣΙΑΣ που κάνει τους πολιτικούς αυτό που είναι. Είναι ΚΑΛΠΙΚΗ δημοκρατία που κάνει ΚΑΛΠΙΚΟΥΣ άρχοντες. Είναι η κοινοβουλευτική "δημοκρατία" που γεννάει, θρέφει και θεριεύει την διαφθορά και την αρπαγή.
Και πονηρούς σαν τον αρχάγγελο τιμωρό υπηρέτη μου, κ. Καρχιμάκη.
Θραξ Αναρμόδιος
Τα κόμματα και οι άνθρωποί τους κάνουν την δική τους δουλειά προσπαθώντας να συσκοτίσουν τα πράγματα όσον αφορά τις ευθύνες τις δικές τους και να τις ρίξουν μόνο στους "αντιπάλους" τους βγαίνοντας οι ίδιοι λευκές περιστερές.
Εγώ όμως έχω σχηματίσει, από χρόνια, την ακλόνητη βεβαιότητα για τον ολέθριο ρόλο των κομμάτων στη χώρα και στις ζωές μας. Και την φυσική εχθρότητά των κομμάτων προς την δημοκρατία. Δεν περιμένω από ΚΑΝΕΝΑΝ αντιπρόσωπο ΚΑΝΕΝΟΣ κόμματος να ακούσω την ΠΛΗΡΗ αλήθεια.
Ο πονηρός κ. Καρχιμάκης εμφανίζει μια δέσμη επισήμων εγγράφων του υπουργείου Γεωργίας (βαρέθηκα αυτές τις αλλαγές ονομάτων για λόγους μάρκετινγκ πια) και έχει στριμώξει άσχημα τον κ. Χατζηγάκη. Το ελάχιστο να ισχύει από αυτά που καταγγέλει ο κ. Καρχιμάκης, και είμαι βέβαιος ότι ισχύει πολύ παραπάνω, ο κ. Χατζηγάκης πρέπει όχι μόνο να εξοβελιστεί από την πολιτική ζωή αλλά 1) να αποζημιώσει το δημόσιο για την οικονομική βλάβη και 2) βέβαια να δικαστεί για όλα αυτά.
Ομως...
ο υπερδραστήριος κ. Καρχιμάκης, πρωταθλητής στην κατάθεση επερωτήσεων στην προηγούμενη βουλή σχετικά με οικονομικές ατασθαλίες των "αντιπάλων" του, ο αντιπρόσωπος μου και υπηρέτης μου (αυτός θέλησε μόνος του να υπηρετήσει τον λαό, δεν τον πήρε ο λαός απ' το μανίκι), με κοροϊδεύει ασύστολα όταν φωνάζει στο τηλεοπτικό γυαλί (το taxalia έχει βίντεο από δελτίο ειδήσεων): "ορίστε πως φτάσαμε ως εδώ", εννοώντας ότι για το οικονομικό χάλι ευθύνονται οι καταχρήσεις του κ. Χατζηγάκη και των παρομοίων της ΝΔ όταν ήταν κυβέρνηση.
Το πρώτο αποτέλεσμα που θα έχει αυτό θα είναι να πυροδοτήσει καβγάδες και "σκοτωμούς" οπαδών ένθεν και ένθεν. Τι θα κερδίσουμε μ' αυτό; Τίποτε. Θα ΧΑΣΟΥΜΕ ΠΑΛΙ. Και βασικά ο κάθε κ. Καρχιμάκης κάθε κόμματος αυτό θέλει. Να χάσουμε πάλι. Να χάσει ο λαός. Γι' αυτό αποκαλύπτει την μισή αλήθεια. Γι' αυτό αποκαλύπτει τις πομπές μόνο των "αντιπάλων" του και αποκρύπτει εκείνες των δικών του.
Οι πονηρότατοι κ.κ. Καρχιμάκηδες ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ, μου αποκρύπτουν συστηματικά τα ΑΙΣΧΗ ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΤΟΥΣ ΚΟΜΜΑΤΩΝ και μου δείχνουν μόνο εκείνα των αντιπάλων τους. Ο στόχος τους είναι όχι τα λαϊκό συμφέρον αλλά το συμφέρον του κόμματός τους. Αν ήταν στόχος του κάθε κ. Καρχιμάκη του κάθε κόμματος το δημόσιο συμφέρον δεν θα μου αποκάλυπτε μόνο τις πομπές του κάθε κ. Χατζηγάκη του κάθε "αντιπάλου" κόμματος. Αλλά το δημόσιο συμφέρον δεν είναι το πρώτο μέλημα τέτοιων ανθρώπων. Είναι το κομματικό.
Ιδού ορισμένες λογικές αναντιστοιχίες:
-Το αγροτικό κανάλι συστάθηκε επί ΠαΣοΚ, όχι επί Χατζηγάκη
-Τα 090 (ροζ) τηλέφωνα τα είχε κομμένα δηλαδή το ΠαΣοΚ από τις κλήσεις του υπουργείου και τα άνοιξε η ΝΔ;
-Υψηλότατοι λογαριασμοί τηλεφώνων επί ΝΔ στο υπουργείο. Ποιοι είναι όμως οι αντίστοιχοι επί ΠαΣοΚ;
-να μην συνεχίσω γιατί είναι προσβολή και ΒΙΑΣΜΟΣ της λογικής όλα αυτά.
Δεν φταίνει μόνο τα δύο μεγάλα κόμματα. ΦΤΑΙΝΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ. Τα ήξεραν όλοι. Ολοι έχουν διορίσει κι έχουν κάνει κι έχουν κάνει που δεν θα μάθουμε ποτέ.
Ολοι ίδιοι είναι; Ρωτάνε οι υπερασπιστές του κάθε ενός κόμματος προβάλλοντας τους δικούς τους αδιάφθορους σαν απόδειξη ότι δεν ειναι όλοι ίδιοι. Και κατηγορούν όσους ζητάνε ΑΛΗΘΙΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ότι υποστηρίζουμε άκριτα πως "όλοι ίδιοι είναι".
ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΙ. Οχι μόνο οι πολιτικοί.
Κάτω από παρόμοιες συνθήκες έχουμε παρόμοιες συμπεριφορές. Είναι η ΨΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ που τους κάνει διεφθαρμένους. Και όλους ίδιους. Είναι η ΑΠΟΥΣΙΑ ΛΑΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ και ΛΟΓΟΔΟΣΙΑΣ που κάνει τους πολιτικούς αυτό που είναι. Είναι ΚΑΛΠΙΚΗ δημοκρατία που κάνει ΚΑΛΠΙΚΟΥΣ άρχοντες. Είναι η κοινοβουλευτική "δημοκρατία" που γεννάει, θρέφει και θεριεύει την διαφθορά και την αρπαγή.
Και πονηρούς σαν τον αρχάγγελο τιμωρό υπηρέτη μου, κ. Καρχιμάκη.
Θραξ Αναρμόδιος
Τετάρτη 7 Ιουλίου 2010
Οι προτάσεις της ΝΔ για την οικονομία και την έξοδο από την κρίση
Ελπίζω να κάνετε χρήση της δημοκρατικής σας υποχρέωσης να ανεχτείτε την διαφωνία μου, γιατί εγώ θα κάνω χρήση του δημοκρατικού μου δικαιώματος να διαφωνήσω.
Οχι σε όλα. Αλλά σε σημαντικά.
Πήγα στο site της ΝΔ και διάβασα την ομιλία. Μία παρατήρηση στον webmaster του site της ΝΔ: συνάδελφε έπρεπε να φτάσω μέχρι το τέλος της ανάγνωσης του κειμένου για να δω ότι έχεις βάλει εκεί σε pdf τις διαφάνειες. Ετσι στερήθηκα μία πιο εποικοδομητική ανάγνωση όμως. Θα προτιμούσα και νομίζω κι άλλοι θα συμφωνούσαν σ' αυτό, οι διαφάνειες να μπουν ΜΕΣΑ στο κείμενο σαν εικόνες στην θέση που πρέπει η κάθε μια. Αυτή είναι και η έννοια του hypertext εξάλλου. Εμένα πολύ θα με διευκόλυνε αυτό.
Πρώτα πρώτα διαφωνώ με την ιερότητα που αντιμετωπίζει η ΝΔ το μνημόνιο. Οτι κιαν πιστεύει η ΝΔ και ο αρχηγός της, η χώρα δεν ανέλαβε ΚΑΜΜΙΑ υποχρέωση. Η χώρα δεν εξέλεξε ΚΑΝΕΝΑΝ και δεν έδωσε ΚΑΜΜΙΑ εξουσιοδότηση σε ΚΑΝΕΝΑΝ να υπογράψει μια τέτοια δανειακή σύμβαση. Η υπογραφή της δανειακής σύμβασης αυτής είναι προϊόν ΑΠΑΤΗΣ και ΥΠΟΚΛΟΠΗΣ της ψήφου του ελληνικού λαού με ΑΛΛΕΣ υποσχέσεις. Τελεία και παύλα.
Το να αναγνωρίζει η ΝΔ την νομιμότητα ΑΥΤΗΣ της δανειακής σύμβασης, δηλαδή του Μνημονίου, είναι σαν να νομιμοποιεί την ΑΠΑΤΗ του ΠαΣοΚ για την υφαρπαγή της λαϊκής ψήφου. Η έστω να την αποδέχεται. Τώρα είναι σαν να μας λέει η ΝΔ περίπου τα εξής: "οκ, σας είπαν ψέμματα ότι λεφτά υπάρχουν και θα σας τα μοιράσουν κιόλας και τους ψηφίσατε κι εσείς κουτά μου, αλλά με την ψήφο σας τους δώσατε την δυνατότητα να πάρουν αυτό το δάνειο και τώρα μπορεί μεν να εξαπατηθήκατε εσείς αλλά κι εμείς πρέπει να τηρήσουμε την υπογραφή του κράτους παρόλο που την έβαλαν οι απατεώνες που ψηφίσατε". Ε, όχι ρε παιδιά.
Οκ, δεν μπορούμε να πάμε να δανειστούμε στις @#&%-αγορές όπως τα έκαναν αυτοί που τα έκαναν. Και άρα έχουμε ανάγκη να δανειστούμε από αλλού. Σύμφωνοι σ' αυτό. Αλλά με αυτούς τους όρους; Με μια δανειακή σύμβαση που καταργεί μέχρι και το ισχνό σύνταγμά μας; Που μας παίρνει τα σώβρακα; Που καταδικάζει τους γέροντες γονείς μας στην απελπισία; Που ξενητεύει τους νέους; Που καταργεί την εθνική μας κυριαρχία; Που ψηφίστηκε παράνομα; Που είναι εξώφθαλμα άκυρη από παντού η νομιμότητά της;
Δάνειο χρειαζόμαστε. Αλλά όχι με αυτούς τους όρους. Αρα η ΝΔ, πρώτα και κύρια έπρεπε να πει ότι θεωρεί ΑΚΥΡΟ το Μνημόνιο. Και ότι θα ΕΠΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΕΙ τους όρους αυτής της δανειακής σύμβασης. Και μετά να μας εκθέσει τα υπόλοιπα μέτρα.
Σχετικά με τα μέτρα τώρα. Το μισό κείμενο που είδα ΔΕΝ ήταν μέτρα. Ηταν κριτική της κυβέρνησης που μας οδήγησε σε αυτό το μεγάλο χάλι. Εμένα δεν μου χρειαζόταν να τα ακούσω ΑΛΛΗ μια φορά.
Από τα μέτρα που προτείνει απουσιάζει το σημαντικώτερο: η μεταφορά των βαρών από τις πλάτες του λαού, στις πλάτες αυτών που έχουν αφορολόγητα υπερκέρδη, ατέλειες και επιδοτήσεις. Από τις πλάτες των μη-εχόντων στις πλάτες των εχόντων. Δηλαδή αν εξαιρέσεις το σημείο για τις χαμηλές συντάξεις, δεν υπάρχει τίποτε άλλο. Ο ΦΠΑ, ΦΠΑ και τα γνωστά. Α, ναι, δεν μας το επιτρέπει το Μνημόνιο.
Στα θετικά, που δυστυχώς κινούνται εντός των πλαισίων της λογικής του Μνημονίου υπάρχουν αρκετά. Οπως η ανάγκη τόνωσης της αγοράς, η εξόφληση των προμηθευτών του δημοσίου και παρόμοια.
Αλλά στο σύνολό τους τα μέτρα, στην πρώτη ανάγνωση, είναι στην κατεύθυνση της διαχείρισης της υπάρχουσας άσχημης οικονομικής κατάστασης που δημιουργήθηκε από την εκλογική εξαπάτηση του ΠαΣοΚ και την επακόλουθη πολιτική του. Διαχείριση κρίσης δηλαδή. Διαχείριση της κρίσης.
Τα μέτρα ΔΕΝ συγκρούονται με την φορολογική αδικία, με τα τραπεζικά, εφοπλιστικά και επιχειρηματικά υπερκέρδη, ελληνικών και ξένων επιχειρήσεων που δρουν στην ελλάδα. Σιγή. Περιμένουμε να επενδύσουν 10ετίες τώρα τα κεφάλαια αυτά. Μα δεν θα επενδύσουν ακόμη κιαν το μηνιάτικο φτάσει τα 250 ευρώ ακόμη κιαν τους δώσουμε ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΚΙΝΗΤΡΟ φοροελάφρυνσης για να μην φοροδιαφεύγουν.
Εμένα τα μέτρα δεν με έκαναν να ονειρευτώ το καλύτερο αύριο.
Απογοητεύθηκα.
Θραξ Αναρμόδιος
Οχι σε όλα. Αλλά σε σημαντικά.
Πήγα στο site της ΝΔ και διάβασα την ομιλία. Μία παρατήρηση στον webmaster του site της ΝΔ: συνάδελφε έπρεπε να φτάσω μέχρι το τέλος της ανάγνωσης του κειμένου για να δω ότι έχεις βάλει εκεί σε pdf τις διαφάνειες. Ετσι στερήθηκα μία πιο εποικοδομητική ανάγνωση όμως. Θα προτιμούσα και νομίζω κι άλλοι θα συμφωνούσαν σ' αυτό, οι διαφάνειες να μπουν ΜΕΣΑ στο κείμενο σαν εικόνες στην θέση που πρέπει η κάθε μια. Αυτή είναι και η έννοια του hypertext εξάλλου. Εμένα πολύ θα με διευκόλυνε αυτό.
Πρώτα πρώτα διαφωνώ με την ιερότητα που αντιμετωπίζει η ΝΔ το μνημόνιο. Οτι κιαν πιστεύει η ΝΔ και ο αρχηγός της, η χώρα δεν ανέλαβε ΚΑΜΜΙΑ υποχρέωση. Η χώρα δεν εξέλεξε ΚΑΝΕΝΑΝ και δεν έδωσε ΚΑΜΜΙΑ εξουσιοδότηση σε ΚΑΝΕΝΑΝ να υπογράψει μια τέτοια δανειακή σύμβαση. Η υπογραφή της δανειακής σύμβασης αυτής είναι προϊόν ΑΠΑΤΗΣ και ΥΠΟΚΛΟΠΗΣ της ψήφου του ελληνικού λαού με ΑΛΛΕΣ υποσχέσεις. Τελεία και παύλα.
Το να αναγνωρίζει η ΝΔ την νομιμότητα ΑΥΤΗΣ της δανειακής σύμβασης, δηλαδή του Μνημονίου, είναι σαν να νομιμοποιεί την ΑΠΑΤΗ του ΠαΣοΚ για την υφαρπαγή της λαϊκής ψήφου. Η έστω να την αποδέχεται. Τώρα είναι σαν να μας λέει η ΝΔ περίπου τα εξής: "οκ, σας είπαν ψέμματα ότι λεφτά υπάρχουν και θα σας τα μοιράσουν κιόλας και τους ψηφίσατε κι εσείς κουτά μου, αλλά με την ψήφο σας τους δώσατε την δυνατότητα να πάρουν αυτό το δάνειο και τώρα μπορεί μεν να εξαπατηθήκατε εσείς αλλά κι εμείς πρέπει να τηρήσουμε την υπογραφή του κράτους παρόλο που την έβαλαν οι απατεώνες που ψηφίσατε". Ε, όχι ρε παιδιά.
Οκ, δεν μπορούμε να πάμε να δανειστούμε στις @#&%-αγορές όπως τα έκαναν αυτοί που τα έκαναν. Και άρα έχουμε ανάγκη να δανειστούμε από αλλού. Σύμφωνοι σ' αυτό. Αλλά με αυτούς τους όρους; Με μια δανειακή σύμβαση που καταργεί μέχρι και το ισχνό σύνταγμά μας; Που μας παίρνει τα σώβρακα; Που καταδικάζει τους γέροντες γονείς μας στην απελπισία; Που ξενητεύει τους νέους; Που καταργεί την εθνική μας κυριαρχία; Που ψηφίστηκε παράνομα; Που είναι εξώφθαλμα άκυρη από παντού η νομιμότητά της;
Δάνειο χρειαζόμαστε. Αλλά όχι με αυτούς τους όρους. Αρα η ΝΔ, πρώτα και κύρια έπρεπε να πει ότι θεωρεί ΑΚΥΡΟ το Μνημόνιο. Και ότι θα ΕΠΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΕΙ τους όρους αυτής της δανειακής σύμβασης. Και μετά να μας εκθέσει τα υπόλοιπα μέτρα.
Σχετικά με τα μέτρα τώρα. Το μισό κείμενο που είδα ΔΕΝ ήταν μέτρα. Ηταν κριτική της κυβέρνησης που μας οδήγησε σε αυτό το μεγάλο χάλι. Εμένα δεν μου χρειαζόταν να τα ακούσω ΑΛΛΗ μια φορά.
Από τα μέτρα που προτείνει απουσιάζει το σημαντικώτερο: η μεταφορά των βαρών από τις πλάτες του λαού, στις πλάτες αυτών που έχουν αφορολόγητα υπερκέρδη, ατέλειες και επιδοτήσεις. Από τις πλάτες των μη-εχόντων στις πλάτες των εχόντων. Δηλαδή αν εξαιρέσεις το σημείο για τις χαμηλές συντάξεις, δεν υπάρχει τίποτε άλλο. Ο ΦΠΑ, ΦΠΑ και τα γνωστά. Α, ναι, δεν μας το επιτρέπει το Μνημόνιο.
Στα θετικά, που δυστυχώς κινούνται εντός των πλαισίων της λογικής του Μνημονίου υπάρχουν αρκετά. Οπως η ανάγκη τόνωσης της αγοράς, η εξόφληση των προμηθευτών του δημοσίου και παρόμοια.
Αλλά στο σύνολό τους τα μέτρα, στην πρώτη ανάγνωση, είναι στην κατεύθυνση της διαχείρισης της υπάρχουσας άσχημης οικονομικής κατάστασης που δημιουργήθηκε από την εκλογική εξαπάτηση του ΠαΣοΚ και την επακόλουθη πολιτική του. Διαχείριση κρίσης δηλαδή. Διαχείριση της κρίσης.
Τα μέτρα ΔΕΝ συγκρούονται με την φορολογική αδικία, με τα τραπεζικά, εφοπλιστικά και επιχειρηματικά υπερκέρδη, ελληνικών και ξένων επιχειρήσεων που δρουν στην ελλάδα. Σιγή. Περιμένουμε να επενδύσουν 10ετίες τώρα τα κεφάλαια αυτά. Μα δεν θα επενδύσουν ακόμη κιαν το μηνιάτικο φτάσει τα 250 ευρώ ακόμη κιαν τους δώσουμε ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΚΙΝΗΤΡΟ φοροελάφρυνσης για να μην φοροδιαφεύγουν.
Εμένα τα μέτρα δεν με έκαναν να ονειρευτώ το καλύτερο αύριο.
Απογοητεύθηκα.
Θραξ Αναρμόδιος
Τρίτη 6 Ιουλίου 2010
Χωρίς οπαδούς κομμάτων η διαφθορά καταρρέει
Εγώ δεν θέλω να είναι άγιος κανένας πολιτικός.
Στο κάτω-κάτω και να θέλω και να μην θέλω το ίδιο είναι. Αν δεν τον ελέγχω τι κάνει, κι ο άγιος θα μου καταντήσει κλέφτης. Διεφθαρμένος και διαφθορέας. Θα τα πάρει και θα λαδωθεί.
Τι τώρα; Στην αγιοσύνη και στην πατριωσύνη του καθενός θα βασίζομαι; Αφού πρέπει να τον ελέγχω τι κάνει. Κιαν δεν τα κάνει καλά ή όπως μου τα υποσχέθηκε, να τρώει καρπαζιά και να φεύγει. Οχι όμως μετά από τέσσερα χρόνια. Γιατί σε τέσσερα χρόνια, ένας τέτοιος μαζί με τα κολλητάρια του, θα με ρημάξει. Θα με χαντακώσει. Θα μπουκώσει από παντού τις τσέπες και τη στοματάρα του.
Αρα 1) πρέπει ΚΑΙ να μπορώ να τον ελέγχω, εγώ και οι συμπολίτες μου και ΟΧΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ-ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ ΜΑΣ που είναι τα κολλητάρια του. Αμεσα. Αμεσα λέμεεεεεεε. Οχι να τον ελέγχουν οι κολλητοί του και να μου τον βρίσκουν παντα καθαρό κι αυτός να μου χει ρημάξει το σύμπαν.
Και 2) να μπορώ να τον στέλνω στο πυρ το εξώτερον μόλις αντιληφθώ ότι πάει να τα πάρει ή να μου κάνει κουτσουκέλες στα εθνικά και σε κείνα και στα άλλα. Εκείνη την στιγμή. Οχι μετά 4 χρόνια. Θα είναι ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ μετά 4 χρόνια. Ζεματίστηκα άμα κάνω 4 χρόνια να τον σουτάρω.
Γι’ αυτό ο οπαδός ενός κόμματος, αυτός που έχει “διαλέξει και πλευρά” ώστε να μην καταλήξει και στην Δαντική κόλαση ως “οκνηρός”, αυτός ο οπαδός που δεν έχει ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ την παραπάνω ΑΠΛΗ ΑΛΗΘΕΙΑ κάνει κακό. Μα πάρα πολύ κακό.
Κακό λέμε μόνο κάνει ο οπαδός ενός κόμματος.
Μπορεί να κοιμάται αυτός ήσυχος πως διάλεξε πλευρά. Αλλά εγώ θα βλέπω εφιάλτες. Διότι ο οπαδός δεν διαθέτει την απαραίτητη κρίση για να βγάλει το πιο απλό συμπέρασμα. Και να απαιτήσει και τις ανάλογες αλλαγές. Να παλαίψει γι’ αυτές.
Διότι στην ύπαρξή του οπαδού, την ευπιστία του, τον ενθουσιασμό του, τα όνειρά του ή ακόμη και την διαφθορά του, πατάει όλο αυτό το ΣΑΠΙΟ σύστημα. Που μας έχει καβαλήσει 2 αιώνες τώρα από το 1821. Που μας πίνει καθημερινά το αίμα.
Αυτό το σύστημα που μαζεύει τόνους χρήμα από φόρους για να γεμίσει την άπατη καταβόθρα του. Που θέλει να φορολογήσει το σύμπαν. Μέχρι τον αέρα που αναπνέω εγώ και η οικογένειά μου. Σαν τον καπνικό φόρο των βυζαντινών αυτοκρατόρων κάτι.
Ολο αυτό το οικοδόμημα στηρίζεται πάνω στον οπαδό. Στην συναισθηματική του τοποθέτηση. (ω! ναι, είναι ΠΑΝΤΑ συναισθηματική, αλλιώς δεν θα χαμε και τόσους καβγάδες). Και στην προθυμία του να παραιτηθεί από την κριτική σκέψη.
Χωρίς οπαδούς κομμάτων η διαφθορά ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ.
Κι όσο μαλώνουν οι οπαδοί με τους “αντιπαλους οπαδούς”, οι διεφθαρμένοι τρίβουν τα χέρια τους από χαρά. Είναι τόσο απλό.
Μαλώνουν μεταξύ τους οι οπαδοί των λιγώτερο διεφθαρμένων με τους οπαδούς των περισσότερο διεφθαρμένων. Αντί να δουν πως θα συνεννοηθούν πριν πέσει το σπίτι μας και μας πλακώσει όλους.
Θραξ Αναρμόδιος
Στο κάτω-κάτω και να θέλω και να μην θέλω το ίδιο είναι. Αν δεν τον ελέγχω τι κάνει, κι ο άγιος θα μου καταντήσει κλέφτης. Διεφθαρμένος και διαφθορέας. Θα τα πάρει και θα λαδωθεί.
Τι τώρα; Στην αγιοσύνη και στην πατριωσύνη του καθενός θα βασίζομαι; Αφού πρέπει να τον ελέγχω τι κάνει. Κιαν δεν τα κάνει καλά ή όπως μου τα υποσχέθηκε, να τρώει καρπαζιά και να φεύγει. Οχι όμως μετά από τέσσερα χρόνια. Γιατί σε τέσσερα χρόνια, ένας τέτοιος μαζί με τα κολλητάρια του, θα με ρημάξει. Θα με χαντακώσει. Θα μπουκώσει από παντού τις τσέπες και τη στοματάρα του.
Αρα 1) πρέπει ΚΑΙ να μπορώ να τον ελέγχω, εγώ και οι συμπολίτες μου και ΟΧΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ-ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ ΜΑΣ που είναι τα κολλητάρια του. Αμεσα. Αμεσα λέμεεεεεεε. Οχι να τον ελέγχουν οι κολλητοί του και να μου τον βρίσκουν παντα καθαρό κι αυτός να μου χει ρημάξει το σύμπαν.
Και 2) να μπορώ να τον στέλνω στο πυρ το εξώτερον μόλις αντιληφθώ ότι πάει να τα πάρει ή να μου κάνει κουτσουκέλες στα εθνικά και σε κείνα και στα άλλα. Εκείνη την στιγμή. Οχι μετά 4 χρόνια. Θα είναι ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ μετά 4 χρόνια. Ζεματίστηκα άμα κάνω 4 χρόνια να τον σουτάρω.
Γι’ αυτό ο οπαδός ενός κόμματος, αυτός που έχει “διαλέξει και πλευρά” ώστε να μην καταλήξει και στην Δαντική κόλαση ως “οκνηρός”, αυτός ο οπαδός που δεν έχει ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ την παραπάνω ΑΠΛΗ ΑΛΗΘΕΙΑ κάνει κακό. Μα πάρα πολύ κακό.
Κακό λέμε μόνο κάνει ο οπαδός ενός κόμματος.
Μπορεί να κοιμάται αυτός ήσυχος πως διάλεξε πλευρά. Αλλά εγώ θα βλέπω εφιάλτες. Διότι ο οπαδός δεν διαθέτει την απαραίτητη κρίση για να βγάλει το πιο απλό συμπέρασμα. Και να απαιτήσει και τις ανάλογες αλλαγές. Να παλαίψει γι’ αυτές.
Διότι στην ύπαρξή του οπαδού, την ευπιστία του, τον ενθουσιασμό του, τα όνειρά του ή ακόμη και την διαφθορά του, πατάει όλο αυτό το ΣΑΠΙΟ σύστημα. Που μας έχει καβαλήσει 2 αιώνες τώρα από το 1821. Που μας πίνει καθημερινά το αίμα.
Αυτό το σύστημα που μαζεύει τόνους χρήμα από φόρους για να γεμίσει την άπατη καταβόθρα του. Που θέλει να φορολογήσει το σύμπαν. Μέχρι τον αέρα που αναπνέω εγώ και η οικογένειά μου. Σαν τον καπνικό φόρο των βυζαντινών αυτοκρατόρων κάτι.
Ολο αυτό το οικοδόμημα στηρίζεται πάνω στον οπαδό. Στην συναισθηματική του τοποθέτηση. (ω! ναι, είναι ΠΑΝΤΑ συναισθηματική, αλλιώς δεν θα χαμε και τόσους καβγάδες). Και στην προθυμία του να παραιτηθεί από την κριτική σκέψη.
Χωρίς οπαδούς κομμάτων η διαφθορά ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ.
Κι όσο μαλώνουν οι οπαδοί με τους “αντιπαλους οπαδούς”, οι διεφθαρμένοι τρίβουν τα χέρια τους από χαρά. Είναι τόσο απλό.
Μαλώνουν μεταξύ τους οι οπαδοί των λιγώτερο διεφθαρμένων με τους οπαδούς των περισσότερο διεφθαρμένων. Αντί να δουν πως θα συνεννοηθούν πριν πέσει το σπίτι μας και μας πλακώσει όλους.
Θραξ Αναρμόδιος
Τρίτη 29 Ιουνίου 2010
"Πατρίδα και ελευθερία σαν ιδέα, σαν αίσθημα και σα λέξη είναι γέννημα δημοκρατικό"
"Πατρίδα και ελευθερία σαν ιδέα, σαν αίσθημα και σα λέξη είναι γέννημα δημοκρατικό. Οταν επικρατεί η τυραννίδα είτε η ολιγαρχία, χάνεται η πατρίδα μαζί με την ελευθερία". (Επίκουρος, η αληθινή όψη του αρχαίου κόσμου. Χρ. Θεοδωρίδης εκδόσεις Κολλάρου.)
Ο "έχων" μεγάλη περιουσία ή ισχύ ή δημοσιότητα ή όλα αυτά, μπορεί να θεωρεί ότι ΔΕΝ χρειάζεται να έχει πατρίδα. Και άρα δεν υπάρχει και ανάγκη να υπηρετήσει σε κάτι. Η πατρίδα είναι γέννημα ανάγκης συλλογικής. Για επιβίωση, άμυνα και προκοπή. Και μάλιστα σαν τέτοια ιδέα είναι γέννημα του αρχαίου δήμου.
Η αυτοκρατορικοί αιώνες, η φεουδαρχία, η βασιλεία δεν χρειάζονται πατρίδες και λαούς. Θεωρούν πως έδαφος και κάτοικοι είναι περιουσία τους προσωπική. Οπως οι Σαούντ στην Σαουδική Αραβία περίπου σήμερα.
Την πατρίδα την γεννάει η ανάγκη του δημοκράτη να εκφράσει την ένταξή του στο δημοκρατικό σύνολο. Του λαού.
Τέτοια ανάγκη δεν έχει ο γόνος της πλούσιας οικογένειας, η αναλφάβητη τηλε-περσόνα, ο "αοιδός" της μη-μουσικής και της γκλαμουριάς, ο εκατομμυριούχος ποδοσφαιριστής, κοκ. Αυτά είναι αστεία πράγματα. Αυτός θέλει να ξεχωρίσει. Οχι να ενταχθεί στο σύνολο. Και μάλιστα το δημοκρατικό.
Δεν γίνεται να ξεχωρίσεις υπηρετώντας την πατρίδα στον κάθε "Εβρο".
Το πολίτης-οπλίτης είναι ιδανικό της δημοκρατίας. Οχι της γκλαμουριάς και της ολιγαρχίας.
Θραξ Αναρμόδιος
Ο "έχων" μεγάλη περιουσία ή ισχύ ή δημοσιότητα ή όλα αυτά, μπορεί να θεωρεί ότι ΔΕΝ χρειάζεται να έχει πατρίδα. Και άρα δεν υπάρχει και ανάγκη να υπηρετήσει σε κάτι. Η πατρίδα είναι γέννημα ανάγκης συλλογικής. Για επιβίωση, άμυνα και προκοπή. Και μάλιστα σαν τέτοια ιδέα είναι γέννημα του αρχαίου δήμου.
Η αυτοκρατορικοί αιώνες, η φεουδαρχία, η βασιλεία δεν χρειάζονται πατρίδες και λαούς. Θεωρούν πως έδαφος και κάτοικοι είναι περιουσία τους προσωπική. Οπως οι Σαούντ στην Σαουδική Αραβία περίπου σήμερα.
Την πατρίδα την γεννάει η ανάγκη του δημοκράτη να εκφράσει την ένταξή του στο δημοκρατικό σύνολο. Του λαού.
Τέτοια ανάγκη δεν έχει ο γόνος της πλούσιας οικογένειας, η αναλφάβητη τηλε-περσόνα, ο "αοιδός" της μη-μουσικής και της γκλαμουριάς, ο εκατομμυριούχος ποδοσφαιριστής, κοκ. Αυτά είναι αστεία πράγματα. Αυτός θέλει να ξεχωρίσει. Οχι να ενταχθεί στο σύνολο. Και μάλιστα το δημοκρατικό.
Δεν γίνεται να ξεχωρίσεις υπηρετώντας την πατρίδα στον κάθε "Εβρο".
Το πολίτης-οπλίτης είναι ιδανικό της δημοκρατίας. Οχι της γκλαμουριάς και της ολιγαρχίας.
Θραξ Αναρμόδιος
Δανεισμός με τόκο
Ιστορικά ο δανεισμός με τόκο, ο ανεξέλεγκτος, κατέστρεφε κοινωνίες. Σπρώχνοντας την μεσαία τάξη στη φτώχεια και την φτώχεια στην αθλιότητα.
Στον αρχαίο ελληνικό κόσμο είχαμε προσπάθειες "αναχαίτισης" του φαινομένου αλλά όχι πρόληψης (Λυκούργος, Σόλωνας). Στην Ρώμη στην διάρκεια των μεγάλων κατακτητικών πολέμων, τα δάνεια έσπρωξαν τις μικρές έγγειες περιουσίες στα χέρια των ισχυρών και δημιουργήθηκαν τα latifundia από τη μια και ο άθλιος όχλος των ρωμαϊκών πόλεων από την άλλη.
Υπήρξαν "βαλβίδες" εκτόνωσης. Η σεισάχθεια του Σόλωνα για παράδειγμα. Η Παλαιά Διαθήκη μας πληροφορεί επίσης ότι κάθε 47 χρόνια, νομίζω, γινόταν παραγραφή των χρεών. Και σε άλλους λαούς συναντάμε παρόμοιες "βαλβίδες".
Ο χριστιανικός μεσαίωνας, ίσως συνειδητοποιώντας ότι ο τόκος είναι καρκίνωμα κοινωνικό, τον "απονομιμοποίησε". Μέχρι κάποια εποχή. Αργότερα φυσικά τον νομιμοποίησε και πάλι. Ηταν πολλά τα λεφτά.
Με την νομιμοποίηση του τόκου είχαμε και τις πρώτες σύγχρονες τράπεζες. Στην χώρα που μιλάνε dutch, στην ρίζα ίσως του κακού. Και σε κάποιες γειτονικές της χώρες, όπου μόνιμα επωάζεται και το αυγό του φιδιού. Χώρες της μεγάλης προτεσταντικής γοτθο-τευτονο-σαξονικής ομοεθνίας, που ακόμη ταλαιπωρούν τον πλανήτη. Με τις τράπεζες και το, εν πολλοίς νομαδικό ακόμη, πολιτισμικό τους πρότυπο. Της απομύζησης των φυσικών πόρων (νομάδες είναι, παν' αλλού μετά), της διδασκαλίας της βίας (οι ταινίες τους, τα βαμπίρ και τα πριόνια). Της βίας που θαυμάζουν ως απόγονοι νομάδων και την λατρεία του υπερμεγέθους και του μνημειακού. Του νικητή καβαλλάρη στον μόνιμο αγώνα ποιος θα ρθει πρώτος στην φυσική δύναμη. Της επικράτησης κατά πάντων. Του εξευτελισμού του ανθρώπου εν τέλει.
Οι ελληνικές τράπεζες κρατούν σε υποθήκες την μισή χώρα περίπου. Υπερβολή ίσως. Ομως έτσι όπως απαξιώνονται καθημερινά και κινδυνεύουν, κινδυνεύουμε να τις αγοράσει κάποιος επιθετικά, για τρεις κι εξήντα, και να βρεθεί ο υποθηκευμένος εθνικός πλούτος σε ξένα χέρια σε μια νύχτα. Σε μια αληθινά δημοκρατική κοινωνία ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΑΥΤΟ. Στο κολασμένο οικονομικό πρότυπο στο οποίο ζούμε, μπορώ να αγοράσω και να πουλήσω ασφάλιστρα ακόμη και για "πίττα που δεν τρώω και που δεν με νοιάζει κιαν καεί". Και να οδηγήσω εκατομμύρια ανθρώπων στην αθλιότητα χωρίς να έχει συμβεί η ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ ΑΛΛΑΓΗ στην πραγματική οικονομία. Μόνο στα χαρτάκια. Που δεν ξέρει και κανείς σε τίνος χέρια βρίσκονται. Τόση διαφάνεια οι αγορές!
Αγορές και σαχλαμάρες. Φούμαρα. Πλιάτσικο είναι το κανονικό τους όνομα. Μαφιόζικο μάλιστα. Αεριτζίδικο και απατεωνίστικο. Οικονομία και επιστήμη και πανεπιστήμια και καθηγητάδες και σοφοί και νόμπελ και συγγράμματα και διαγράμματα. Ολος ο ντόρος είναι για ΝΑ ΜΑΣ ΤΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΜΙΑ ΖΩΗ. Και να μας διοικούν κιόλας. Να μας υποδουλώνουν.
Η πίστωση είναι κοινωνικό αγαθό. Το χρήμα επίσης. Ενα έθνος που δεν έχει ΠΛΗΡΗ έλεγχο πάνω σε αυτά τα δύο ζητήματα δεν πρόκειται να ζήσει ελεύθερο ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ και να βάλει σε εφαρμογή. Και οποιοδήποτε "μείγμα". Οχι για πολύ. Θα καταντήσει να ζει σκλάβο. Και ίσως χαθεί κιόλας μέσα στο σκοτάδι των ιστορικών αιώνων.
Ενα τέτοιο έθνος κινδυνεύει πολύ περισσότερο όταν έχει τέτοιους ηγέτες, σαν τους δικούς μας. [Προφήτες όπως στην Π.Δ. που να στηλιτεύουν για να εκτονώσουν (και ενίοτε για να τα "πάρουν" κιόλας, γινόμενοι μέχρι και "υπουργοί") δεν έχουμε ακόμη και ευτυχώς ίσως παραμείνουμε τυχεροί στο θέμα αυτό.]
Μπορεί ένας πρωθυπουργός να είναι αφελης; Μπορεί ίσως. Αλλά δεν το δικαιούται.
Εδώ δεν το δικαιούται ο πολίτης να είναι αφελής.
Θραξ Αναρμόδιος
Στον αρχαίο ελληνικό κόσμο είχαμε προσπάθειες "αναχαίτισης" του φαινομένου αλλά όχι πρόληψης (Λυκούργος, Σόλωνας). Στην Ρώμη στην διάρκεια των μεγάλων κατακτητικών πολέμων, τα δάνεια έσπρωξαν τις μικρές έγγειες περιουσίες στα χέρια των ισχυρών και δημιουργήθηκαν τα latifundia από τη μια και ο άθλιος όχλος των ρωμαϊκών πόλεων από την άλλη.
Υπήρξαν "βαλβίδες" εκτόνωσης. Η σεισάχθεια του Σόλωνα για παράδειγμα. Η Παλαιά Διαθήκη μας πληροφορεί επίσης ότι κάθε 47 χρόνια, νομίζω, γινόταν παραγραφή των χρεών. Και σε άλλους λαούς συναντάμε παρόμοιες "βαλβίδες".
Ο χριστιανικός μεσαίωνας, ίσως συνειδητοποιώντας ότι ο τόκος είναι καρκίνωμα κοινωνικό, τον "απονομιμοποίησε". Μέχρι κάποια εποχή. Αργότερα φυσικά τον νομιμοποίησε και πάλι. Ηταν πολλά τα λεφτά.
Με την νομιμοποίηση του τόκου είχαμε και τις πρώτες σύγχρονες τράπεζες. Στην χώρα που μιλάνε dutch, στην ρίζα ίσως του κακού. Και σε κάποιες γειτονικές της χώρες, όπου μόνιμα επωάζεται και το αυγό του φιδιού. Χώρες της μεγάλης προτεσταντικής γοτθο-τευτονο-σαξονικής ομοεθνίας, που ακόμη ταλαιπωρούν τον πλανήτη. Με τις τράπεζες και το, εν πολλοίς νομαδικό ακόμη, πολιτισμικό τους πρότυπο. Της απομύζησης των φυσικών πόρων (νομάδες είναι, παν' αλλού μετά), της διδασκαλίας της βίας (οι ταινίες τους, τα βαμπίρ και τα πριόνια). Της βίας που θαυμάζουν ως απόγονοι νομάδων και την λατρεία του υπερμεγέθους και του μνημειακού. Του νικητή καβαλλάρη στον μόνιμο αγώνα ποιος θα ρθει πρώτος στην φυσική δύναμη. Της επικράτησης κατά πάντων. Του εξευτελισμού του ανθρώπου εν τέλει.
Οι ελληνικές τράπεζες κρατούν σε υποθήκες την μισή χώρα περίπου. Υπερβολή ίσως. Ομως έτσι όπως απαξιώνονται καθημερινά και κινδυνεύουν, κινδυνεύουμε να τις αγοράσει κάποιος επιθετικά, για τρεις κι εξήντα, και να βρεθεί ο υποθηκευμένος εθνικός πλούτος σε ξένα χέρια σε μια νύχτα. Σε μια αληθινά δημοκρατική κοινωνία ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΑΥΤΟ. Στο κολασμένο οικονομικό πρότυπο στο οποίο ζούμε, μπορώ να αγοράσω και να πουλήσω ασφάλιστρα ακόμη και για "πίττα που δεν τρώω και που δεν με νοιάζει κιαν καεί". Και να οδηγήσω εκατομμύρια ανθρώπων στην αθλιότητα χωρίς να έχει συμβεί η ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ ΑΛΛΑΓΗ στην πραγματική οικονομία. Μόνο στα χαρτάκια. Που δεν ξέρει και κανείς σε τίνος χέρια βρίσκονται. Τόση διαφάνεια οι αγορές!
Αγορές και σαχλαμάρες. Φούμαρα. Πλιάτσικο είναι το κανονικό τους όνομα. Μαφιόζικο μάλιστα. Αεριτζίδικο και απατεωνίστικο. Οικονομία και επιστήμη και πανεπιστήμια και καθηγητάδες και σοφοί και νόμπελ και συγγράμματα και διαγράμματα. Ολος ο ντόρος είναι για ΝΑ ΜΑΣ ΤΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΜΙΑ ΖΩΗ. Και να μας διοικούν κιόλας. Να μας υποδουλώνουν.
Η πίστωση είναι κοινωνικό αγαθό. Το χρήμα επίσης. Ενα έθνος που δεν έχει ΠΛΗΡΗ έλεγχο πάνω σε αυτά τα δύο ζητήματα δεν πρόκειται να ζήσει ελεύθερο ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ και να βάλει σε εφαρμογή. Και οποιοδήποτε "μείγμα". Οχι για πολύ. Θα καταντήσει να ζει σκλάβο. Και ίσως χαθεί κιόλας μέσα στο σκοτάδι των ιστορικών αιώνων.
Ενα τέτοιο έθνος κινδυνεύει πολύ περισσότερο όταν έχει τέτοιους ηγέτες, σαν τους δικούς μας. [Προφήτες όπως στην Π.Δ. που να στηλιτεύουν για να εκτονώσουν (και ενίοτε για να τα "πάρουν" κιόλας, γινόμενοι μέχρι και "υπουργοί") δεν έχουμε ακόμη και ευτυχώς ίσως παραμείνουμε τυχεροί στο θέμα αυτό.]
Μπορεί ένας πρωθυπουργός να είναι αφελης; Μπορεί ίσως. Αλλά δεν το δικαιούται.
Εδώ δεν το δικαιούται ο πολίτης να είναι αφελής.
Θραξ Αναρμόδιος
Παρασκευή 25 Ιουνίου 2010
Δημοκρατία ή βαρβαρότητα
Εχω προβληματιστεί πολλές φορές πάνω στο ποιος θα έπρεπε να είναι ο ρόλος των κομμουνιστικών κομμάτων σήμερα. Μετά δηλαδή από όσα συνέβησαν με τον "υπαρκτό σοσιαλισμό".
Τα κομμουνιστικά κόμματα ιστορικά μας προσέφεραν ολοκληρωτικές κοινωνίες. Ιδιότυπα ολιγαρχικές. Και οι δομές λειτουργίας των κομμάτων αυτών ήταν και συνεχίζουν να είναι πιο αντιδημοκρατικές από των περισσότερων "κοινοβουλευτικών αστικών" κομμάτων που ξέρουμε. Οδήγησαν τα κόμματα αυτά και τις κοινωνίες τους εκεί. Στον ολοκληρωτισμό. Αυτό είναι το ένα συμπέρασμα που θα έπρεπε να βγάλουν τα κόμματα αυτά. Και ενδεχομένως να βρουν και την θεραπεία.
Ο πολίτης-ελεύθερος άνθρωπος, που διδάσκεται την δημοκρατία και την πολιτική τέχνη ως μάθημα στο δημόσιο σχολείο, όπως πρότειναν οι έλληνες σοφιστές, και στον συγχρωτισμό με τους συμπολίτες του, αν αφεθεί ελεύθερος να συναποφασίσει με τους συμπολίτες του αυτούς σε ένα αληθινά δημοκρατικό πολίτευμα, δυναμικά αυτοθεσμιζόμενο, δεν θα πάρει αποφάσεις ενάντια στα συμφέροντά του. Σαν σύνολο εννοώ. Δηλαδή ουσιαστικά ο πολίτης αυτός θα "πραγματώσει" την κοινωνία που ονειρεύονται και οι κομμουνιστές (και οι χριστιανοί, και οι σοσιαλιστές και όλοι όσοι συμπονάνε τον άνθρωπο). Αυτό είναι το δεύτερο συμπέρασμα το οποίο θα έπρεπε να βγάλουν τα κομμουνιστικά κόμματα, σε συνάρτηση με το πρώτο συμπέρασμα.
Και η πραγματική επανάσταση θα ήταν να προτείνουν τα κόμματα αυτά, ακριβώς αυτό: Δημοκρατία. Δημοκρατία ή βαρβαρότητα. Η σημερινή βαρβαρότητα που ζούμε.
Και οι καινούριοι "κομμουνιστές επαναστάτες" δεν θα χρειαζόταν να έχουν τον Τσε ή τον Χο ή τον Τσάβες για ίνδαλμά τους. Αλλά τους ήρωες της δημοκρατίας, σαν τον Θρασύβουλο τον Αθηναίο ή τον Δημόφιλο τον Θεσπιέα (στην εικόνα) και όσους άλλους ξεχνάω. Και αντί για κόκκινα και πράσινα βιβλία με την σκέψη ηγετών από εξωτικές χώρες να μας προτείνουν τον Πρωταγόρα, τον Επίκουρο και τους Ιωνες φυσικούς.
Οχι μόνο τα κομμουνιστικά κόμματα, αλλά οποιοδήποτε κόμμα ή άλλος φορέας πρότεινε παρόμοια πράγματα στις απελπισμένες, γηρασμένες και σταφιδιασμένες κοινωνίες μας σήμερα, θα τις ξανάνιωνε σαν έφηβες που ονειρεύονται το παλληκάρι με το άσπρο άλογο. Να ονειρεύονται δηλαδή τις καλύτερες μέρες στις οποίες θα μπορούσαν να ελπίσουν. Παίρνοντας τις τύχες στα χέρια τους στ' αλήθεια. Μια φορά στ'αλήθεια.
Δημοκρατία ή βαρβαρότητα.
Θραξ Αναρμόδιος
Τα κομμουνιστικά κόμματα ιστορικά μας προσέφεραν ολοκληρωτικές κοινωνίες. Ιδιότυπα ολιγαρχικές. Και οι δομές λειτουργίας των κομμάτων αυτών ήταν και συνεχίζουν να είναι πιο αντιδημοκρατικές από των περισσότερων "κοινοβουλευτικών αστικών" κομμάτων που ξέρουμε. Οδήγησαν τα κόμματα αυτά και τις κοινωνίες τους εκεί. Στον ολοκληρωτισμό. Αυτό είναι το ένα συμπέρασμα που θα έπρεπε να βγάλουν τα κόμματα αυτά. Και ενδεχομένως να βρουν και την θεραπεία.
Ο πολίτης-ελεύθερος άνθρωπος, που διδάσκεται την δημοκρατία και την πολιτική τέχνη ως μάθημα στο δημόσιο σχολείο, όπως πρότειναν οι έλληνες σοφιστές, και στον συγχρωτισμό με τους συμπολίτες του, αν αφεθεί ελεύθερος να συναποφασίσει με τους συμπολίτες του αυτούς σε ένα αληθινά δημοκρατικό πολίτευμα, δυναμικά αυτοθεσμιζόμενο, δεν θα πάρει αποφάσεις ενάντια στα συμφέροντά του. Σαν σύνολο εννοώ. Δηλαδή ουσιαστικά ο πολίτης αυτός θα "πραγματώσει" την κοινωνία που ονειρεύονται και οι κομμουνιστές (και οι χριστιανοί, και οι σοσιαλιστές και όλοι όσοι συμπονάνε τον άνθρωπο). Αυτό είναι το δεύτερο συμπέρασμα το οποίο θα έπρεπε να βγάλουν τα κομμουνιστικά κόμματα, σε συνάρτηση με το πρώτο συμπέρασμα.
Και η πραγματική επανάσταση θα ήταν να προτείνουν τα κόμματα αυτά, ακριβώς αυτό: Δημοκρατία. Δημοκρατία ή βαρβαρότητα. Η σημερινή βαρβαρότητα που ζούμε.
Και οι καινούριοι "κομμουνιστές επαναστάτες" δεν θα χρειαζόταν να έχουν τον Τσε ή τον Χο ή τον Τσάβες για ίνδαλμά τους. Αλλά τους ήρωες της δημοκρατίας, σαν τον Θρασύβουλο τον Αθηναίο ή τον Δημόφιλο τον Θεσπιέα (στην εικόνα) και όσους άλλους ξεχνάω. Και αντί για κόκκινα και πράσινα βιβλία με την σκέψη ηγετών από εξωτικές χώρες να μας προτείνουν τον Πρωταγόρα, τον Επίκουρο και τους Ιωνες φυσικούς.
Οχι μόνο τα κομμουνιστικά κόμματα, αλλά οποιοδήποτε κόμμα ή άλλος φορέας πρότεινε παρόμοια πράγματα στις απελπισμένες, γηρασμένες και σταφιδιασμένες κοινωνίες μας σήμερα, θα τις ξανάνιωνε σαν έφηβες που ονειρεύονται το παλληκάρι με το άσπρο άλογο. Να ονειρεύονται δηλαδή τις καλύτερες μέρες στις οποίες θα μπορούσαν να ελπίσουν. Παίρνοντας τις τύχες στα χέρια τους στ' αλήθεια. Μια φορά στ'αλήθεια.
Δημοκρατία ή βαρβαρότητα.
Θραξ Αναρμόδιος
Τετάρτη 23 Ιουνίου 2010
Σύγκλητος, όχι Βουλή.
Η "δημοκρατία" μας τηρεί απλώς τα προσχήματα. Θα μπορούσαμε χωρίς υπερβολή να την πούμε Προσχηματική Δημοκρατία. Ομως θα είναι λάθος γιατί δεν πρόκειται για δημοκρατία. Ολιγαρχία είναι.
Η δε Βουλή, με τον τρόπο που λειτουργούν οι κοινοβουλευτικές ομάδες, σαφώς και δεν έχει καμμία σχεση ούτε με δημοκρατία ούτε με Βουλή όπως την ξέρουμε από τις αρχαίες δημοκρατίες. Που έχουν και την πατέντα στο κάτω-κάτω.
Η Βουλή είναι μία Σύγκλητος. Και καλά θα κάνουμε να την ονομάσουμε και έτσι: Σύγκλητος. Οπως ακριβώς στα αυτοκρατορικά χρόνια. Τότε δηλαδή που, όπως και τώρα, δεν είχε παρά μία και μόνον δυνατότητα: Να ΚΥΡΩΝΕΙ τις αποφάσεις του αυτοκράτορα.
Σύγκλητος λοιπόν για να ξέρουμε τι μας γίνεται.
Βουλή όχι.
Το λεξικό μου λέει ότι η λέξη βουλή (δωρ. βωλά, αιολ. βόλλα) προέρχεται από το ρήμα βούλομαι, και σημαίνει την βούληση και την θέληση.
Και η Βουλή στην κοινοβουλευτική δημοκρατία (ο θεός να τους το ξεπληρώσει), το μόνο που βούλεται και που θέλει είναι να μην κακοκαρδίσει τα ολιγαρχικά της αφεντικά.
Θραξ Αναρμόδιος
Η δε Βουλή, με τον τρόπο που λειτουργούν οι κοινοβουλευτικές ομάδες, σαφώς και δεν έχει καμμία σχεση ούτε με δημοκρατία ούτε με Βουλή όπως την ξέρουμε από τις αρχαίες δημοκρατίες. Που έχουν και την πατέντα στο κάτω-κάτω.
Η Βουλή είναι μία Σύγκλητος. Και καλά θα κάνουμε να την ονομάσουμε και έτσι: Σύγκλητος. Οπως ακριβώς στα αυτοκρατορικά χρόνια. Τότε δηλαδή που, όπως και τώρα, δεν είχε παρά μία και μόνον δυνατότητα: Να ΚΥΡΩΝΕΙ τις αποφάσεις του αυτοκράτορα.
Σύγκλητος λοιπόν για να ξέρουμε τι μας γίνεται.
Βουλή όχι.
Το λεξικό μου λέει ότι η λέξη βουλή (δωρ. βωλά, αιολ. βόλλα) προέρχεται από το ρήμα βούλομαι, και σημαίνει την βούληση και την θέληση.
Και η Βουλή στην κοινοβουλευτική δημοκρατία (ο θεός να τους το ξεπληρώσει), το μόνο που βούλεται και που θέλει είναι να μην κακοκαρδίσει τα ολιγαρχικά της αφεντικά.
Θραξ Αναρμόδιος
Τρίτη 22 Ιουνίου 2010
Η "αναγκαία συνέπεια" της κρίσης
Εχουμε και την χθεσινή λεκτική επίθεση του νομπελίστα οικονομολόγου Πωλ Κρούγκμαν κατά του Αξελ Βέμπερ, διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Γερμανίας (κρατική θα είναι κι αυτή, είμαι σίγουρος).
Ο Κρούγκμαν λέει λοιπόν πως βλέπει σαν “αναγκαία συνέπεια της κρίσης” περαιτέρω Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, δηλαδή ενιαία ευρωπαϊκή δημοσιονομική πολιτική (φόροι), καθώς και ενιαίο συνταξιοδοτικό και υγειονομικό ενδεχομένως σύστημα. Αναγκαία συνέπεια ε;
Αυτός είναι ο στόχος. Το έχω ξαναπεί. Υπερυπουργείο οικονομικών. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο αρχικά και τελικά σε παγκόσμιο (παν-δυτικό εστω).
Και μην ξεχνάτε ότι εκτός από κάτι βουλευτές για το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, β’ κατηγορίας ενδιαφέροντος οι περισσότεροι, δεν έχει ψηφιστεί κανένας άλλος από αυτούς τους κυρίους. Προέδροι, παραπροέδροι, Τρισέδες κλπ είναι ΟΛΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΕΝΟΙ.
Και να θυμίσω ότι στον κλασσικό ορισμό του τι είναι κράτος, περιλαμβάνεται ως κορυφαίος όρος η δυνατότητα να βάζει φόρους.
Σίγουρα απειλείται η εθνική μας κυριαρχία. Μπροστά στα μάτια μας κιόλας. Και αυτή την φορά δεν την απειλούν οι προαιώνιοι εθνικοί μας εχθροί με τανκς, κανόνια και πεζικό.
Την απειλούν οι προαιώνιοι εχθροί της ανθρωπότητας.
Θραξ Αναρμόδιος
Ο Κρούγκμαν λέει λοιπόν πως βλέπει σαν “αναγκαία συνέπεια της κρίσης” περαιτέρω Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, δηλαδή ενιαία ευρωπαϊκή δημοσιονομική πολιτική (φόροι), καθώς και ενιαίο συνταξιοδοτικό και υγειονομικό ενδεχομένως σύστημα. Αναγκαία συνέπεια ε;
Αυτός είναι ο στόχος. Το έχω ξαναπεί. Υπερυπουργείο οικονομικών. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο αρχικά και τελικά σε παγκόσμιο (παν-δυτικό εστω).
Και μην ξεχνάτε ότι εκτός από κάτι βουλευτές για το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, β’ κατηγορίας ενδιαφέροντος οι περισσότεροι, δεν έχει ψηφιστεί κανένας άλλος από αυτούς τους κυρίους. Προέδροι, παραπροέδροι, Τρισέδες κλπ είναι ΟΛΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΕΝΟΙ.
Και να θυμίσω ότι στον κλασσικό ορισμό του τι είναι κράτος, περιλαμβάνεται ως κορυφαίος όρος η δυνατότητα να βάζει φόρους.
Σίγουρα απειλείται η εθνική μας κυριαρχία. Μπροστά στα μάτια μας κιόλας. Και αυτή την φορά δεν την απειλούν οι προαιώνιοι εθνικοί μας εχθροί με τανκς, κανόνια και πεζικό.
Την απειλούν οι προαιώνιοι εχθροί της ανθρωπότητας.
Θραξ Αναρμόδιος
Η πίστωση ως κοινωνικό αγαθό
Δεν ξέρω κάποιον που να υποστηρίζει ότι η πίστωση δεν είναι κοινωνικό αγαθό. Είναι. Και διαφωνώ με όποιον υποστηρίξει το αντίθετο.
Αρα το ζήτημα είναι
-ποιος εκδίδει και ελέγχει το χρήμα και την ποσότητα που κυκλοφορεί
-ποιος ρυθμίζει την πίστωση, μια που πρόκεται για μεγάλο κοινωνικό αγαθό, (σαν τους δρόμους και το νερό), και με ποιους όρους
Η ιδιωτική πρωτοβουλία του τραπεζικού τομέα, καθώς και οι “αγορές”, μας έφεραν στο χάλι που είμαστε. Μήπως όχι;
Που τα βρήκαν όλα όσα δάνεισαν στα έθνη που δεν φτάνουν 300 φορές να μαζέψουμε το παγκόσμιο χρήμα και να τους το δώσουμε;
Το χρήμα και το δάνειο είναι πολύ σοβαρό πράγμα, και ναι έχει και σχέση με την εθνική κυριαρχία, για να το αφήσουμε σε ιδιωτικά χέρια. Και τέτοια χέρια μάλιστα. Και με τέτοιους κανόνες.
Δύο είναι ή θα έπρεπε να είναι τα ζητηματα στον σημερινό κόσμο: Δημοκρατική μεταρρύθμιση και χρήμα και πίστωση κάτω από αυστηρό κοινωνικό έλεγχο, αν όχι μονοπώλιο.
Αν κάνουμε μόνο το ένα πάλι χαμένοι είμαστε. Δεν θα ωφελήσει.
Θραξ Αναρμόδιος
Αρα το ζήτημα είναι
-ποιος εκδίδει και ελέγχει το χρήμα και την ποσότητα που κυκλοφορεί
-ποιος ρυθμίζει την πίστωση, μια που πρόκεται για μεγάλο κοινωνικό αγαθό, (σαν τους δρόμους και το νερό), και με ποιους όρους
Η ιδιωτική πρωτοβουλία του τραπεζικού τομέα, καθώς και οι “αγορές”, μας έφεραν στο χάλι που είμαστε. Μήπως όχι;
Που τα βρήκαν όλα όσα δάνεισαν στα έθνη που δεν φτάνουν 300 φορές να μαζέψουμε το παγκόσμιο χρήμα και να τους το δώσουμε;
Το χρήμα και το δάνειο είναι πολύ σοβαρό πράγμα, και ναι έχει και σχέση με την εθνική κυριαρχία, για να το αφήσουμε σε ιδιωτικά χέρια. Και τέτοια χέρια μάλιστα. Και με τέτοιους κανόνες.
Δύο είναι ή θα έπρεπε να είναι τα ζητηματα στον σημερινό κόσμο: Δημοκρατική μεταρρύθμιση και χρήμα και πίστωση κάτω από αυστηρό κοινωνικό έλεγχο, αν όχι μονοπώλιο.
Αν κάνουμε μόνο το ένα πάλι χαμένοι είμαστε. Δεν θα ωφελήσει.
Θραξ Αναρμόδιος
Κυριακή 20 Ιουνίου 2010
Τα μέτρα ήρθαν για να μείνουν
Η δουλειά της κυβέρνησης, της κάθε κυβέρνησης, δεν είναι να κυνηγάει τους "μεγαλοκαρχαρίες". Η κυβέρνηση αυτή, αλλά και η κάθε κυβέρνηση που είδαμε ως τώρα, τα συμφέροντα των "μεγαλοκαρχαριών" προστατεύει. Διότι αυτοί είναι και οι πραγματικοί εργοδότες της. Ετσι δουλεύει αυτή η μοντέρνα δημοκρατία. Η γνωστή και με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο, κοινοβουλευτισμός.
Τον ίδιο εργοδότη με την κυβέρνηση αυτή και το κυβερνών κόμμα έχουν και όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης καθώς και όλα τα συνδικάτα. Λίγο ή πολύ. Κιαν όχι ακριβώς εργοδότη, πάντως όχι και εχθρό. Αφού είναι ολοφάνερο ότι κόμματα της αντιπολίτευσης και συνδικάτα ΔΕΝ ΜΑΧΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΛΑΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ. Επαρκώς τουλάχιστον. Δηλαδή δεν κάνουν ΤΙΠΟΤΕ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ για να καταπέσουν τα μέτρα. Μήπως κάνουν και δεν το καταλάβαμε;
Ετσι η κάθε λογής Τρόϊκες τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση διότι βλέπουν τα μέτρα τους να περνούν "αβρόχοις ποσί" και να γίνονται νόμοι χωρίς καμμιά ουσιαστική αντίδραση. Απολύτως καμμιά. Φαντάζομαι την χαρά τους.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης και τα συνδικάτα που διαφωνούν με τα μέτρα θα έπρεπε να έχουν ΗΔΗ ΚΥΡΗΞΕΙ μία ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ με στόχο να καταπέσουν τα μέτρα αυτά που από πλευράς οικονομικών κατακτήσεων μας ξαναγυρίζουν στην κατάσταση που ίσχυε περίπου πριν το 1945. Και θα έπρεπε να συγκλονίζουν τις μεγάλες πόλεις τουλάχιστον με ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ. Και μεγαλειώδεις πορείες αντίδρασης του λαού.
Ομως τα κόμματα της αντιπολίτευσης και τα συνδικάτα αφήνουν τον λαό να κοιμάται. Και δεν τον καλούν να αγωνιστεί. Αλλά ούτε και του ανακοινώνουν κάποιο εναλλακτικό σχέδιο δράσης, αν έχουν, για το πως θα παρθούν τα μέτρα αυτά πίσω και το πως θα πάψουν να ισχύουν. Εν τω μεταξύ τα μέτρα γίνονται νόμοι της "Ελληνικής Δημοκρατίας". Και προστίθενται και νέα μέτρα, και νέα μέτρα και νέα μέτρα...
Τα μέτρα ήρθαν για να μείνουν. Ηρθαν για να πάρουν πίσω τις κατακτήσεις ενός αιώνα διεκδικητικού κινήματος. Ακόμη και αν τελικά τα μέτρα δεν αποδώσουν τα "αναμενόμενα" οικονομικά έσοδα και οφέλη και αναγκαστικά οδηγηθούμε σε "μερική ή ολική αναδιάρθρωση" ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ. Οπως και οι "αποκρατικοποιήσεις". Οπως και οι σχεδιαζόμενες εκποιήσεις της περιουσίας του δημοσίου.
Και μέσα στο παθητικό κλίμα που δημιουργήθηκε και την διάθεση της μη-αντίδρασης που διαμορφώθηκε, θα "βρουν την λύση τους" και ορισμένα χρονίζοντα εθνικά θέματα όπως η ονομασία των Σκοπίων, ενδεχομένως το κυπριακό, (μια που και ο κ. Ερντογάν βλέπει ότι τώρα έχει δημιουργηθεί και μια "ευκαιρία"), και ποιος ξέρει τι άλλο.
Υπάρχουν μη-υποτελείς στον κάθε "εργοδότη" κομματικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις με διάθεση να αγωνιστούν; Βεβαίως και υπάρχουν. Και που βρίσκονται; Βρίσκονται στην συρρικνωμένη βάση ΟΛΩΝ των κομμάτων και ΟΛΩΝ των συνδικάτων. Στην ΒΑΣΗ βρίσκονται οι υγιείς δυνάμεις. Οχι στις κορυφές. Εκεί δηλαδή που βρίσκονταν ΠΑΝΤΑ. Εκεί δηλαδή που βρίσκεται και η αφετηρία της δημοκρατίας. Στην ΒΑΣΗ.
Και αποτελούνται οι δυνάμεις αυτές από καθημερινούς ανθρώπους σαν όλους εμάς. Που "τσιγαρίζονται" από τις ίδιες ανάγκες και τις περικοπές των μέτρων. Που έχουν την ίδια ανασφάλεια και οργή με όλους μας. Και που θα κατέβαιναν μαζί μας στον δρόμο και στην συγκέντρωση. Στην ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ. Που κανένας από τους "αντιπολιτευόμενους" φορείς δεν πρόκειται να υποκινήσει ή να υποστηρίξει. Διότι μια τέτοια κίνηση θα του αφαιρούσε τον όποιο έλεγχο των κινήσεων που τώρα έχει ή νομίζει πως έχει.
Βέβαια αυτή η κυβέρνηση θα πέσει. Αργά η γρήγορα. Εχει προκαλέσει ΤΕΡΑΣΤΙΑ ζημιά στη χώρα. Και όπως συνέβη και αλλού τα περισσότερα πρόσωπα που την απαρτίζουν θα χαθούν από το "πολιτικό σκηνικό". Πότε θα γίνει αυτό; Ισως πολύ σύντομα. Ισως το Φθινόπωρο που μας έρχεται.
Και τι θα μπει στην θέση αυτής της κυβέρνησης; Θα αποσύρει η νέα κυβέρνηση τα μέτρα;
Επειδή οι "μεγαλοκαρχαρίες" δεν θέλουν να αποσυρθούν τα μέτρα τους, το πιθανώτερο είναι να δούμε να σχηματίζεται πριν τις εκλογές ένα ευκαιριακό πολιτικό μέτωπο-κόμμα που θα απαρτίζεται από ανθρώπους διαφόρων παρατάξεων (οι ζυμώσεις έχουν ήδη αρχίσει) και που θα αποπειραθεί να κερδίσει τις εκλογές. Το όνομα ενός τέτοιου μετώπου μπορεί να είναι "Μέτωπο σωτηρίας της Ελλάδας", "Διαπαραταξιακή ενότητα και σωτηρία". Σωτηρία πάντα. Για τα συνθήματα θα φροντίσουν οι επικοινωνιολόγοι. Ειδικοί της δημοκρατίας κι αυτοί.
Και το πιθανώτερο, για να προεκτείνω τον συλλογισμό μου, είναι ότι ένα τέτοιο μέτωπο θα συγκινήσει τον λαό και για άλλη μια φορά θα του υποκλέψει την ψήφο, μια και οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης δεν φαίνεται να έχουν σχέδιο απόσυρσης των μέτρων και ανακούφισης των χαμηλών εισοδημάτων. Κιαν έχουν σχέδιο απόσυρσης μάλλον μας το κρατούν μυστικό.
Και φυσικά ένα τέτοιο "μέτωπο" ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ να πάρει πίσω τα μέτρα ούτε αυτό. Οπως και οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση σχηματιστεί βέβαια. Απλώς θα συνεχίσουν να κερδίζουν χρόνο. Κι εμείς θα συνεχίσουμε να πληρώνουμε.
Θραξ Αναρμόδιος
.
Τον ίδιο εργοδότη με την κυβέρνηση αυτή και το κυβερνών κόμμα έχουν και όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης καθώς και όλα τα συνδικάτα. Λίγο ή πολύ. Κιαν όχι ακριβώς εργοδότη, πάντως όχι και εχθρό. Αφού είναι ολοφάνερο ότι κόμματα της αντιπολίτευσης και συνδικάτα ΔΕΝ ΜΑΧΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΛΑΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ. Επαρκώς τουλάχιστον. Δηλαδή δεν κάνουν ΤΙΠΟΤΕ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ για να καταπέσουν τα μέτρα. Μήπως κάνουν και δεν το καταλάβαμε;
Ετσι η κάθε λογής Τρόϊκες τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση διότι βλέπουν τα μέτρα τους να περνούν "αβρόχοις ποσί" και να γίνονται νόμοι χωρίς καμμιά ουσιαστική αντίδραση. Απολύτως καμμιά. Φαντάζομαι την χαρά τους.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης και τα συνδικάτα που διαφωνούν με τα μέτρα θα έπρεπε να έχουν ΗΔΗ ΚΥΡΗΞΕΙ μία ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ με στόχο να καταπέσουν τα μέτρα αυτά που από πλευράς οικονομικών κατακτήσεων μας ξαναγυρίζουν στην κατάσταση που ίσχυε περίπου πριν το 1945. Και θα έπρεπε να συγκλονίζουν τις μεγάλες πόλεις τουλάχιστον με ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ. Και μεγαλειώδεις πορείες αντίδρασης του λαού.
Ομως τα κόμματα της αντιπολίτευσης και τα συνδικάτα αφήνουν τον λαό να κοιμάται. Και δεν τον καλούν να αγωνιστεί. Αλλά ούτε και του ανακοινώνουν κάποιο εναλλακτικό σχέδιο δράσης, αν έχουν, για το πως θα παρθούν τα μέτρα αυτά πίσω και το πως θα πάψουν να ισχύουν. Εν τω μεταξύ τα μέτρα γίνονται νόμοι της "Ελληνικής Δημοκρατίας". Και προστίθενται και νέα μέτρα, και νέα μέτρα και νέα μέτρα...
Τα μέτρα ήρθαν για να μείνουν. Ηρθαν για να πάρουν πίσω τις κατακτήσεις ενός αιώνα διεκδικητικού κινήματος. Ακόμη και αν τελικά τα μέτρα δεν αποδώσουν τα "αναμενόμενα" οικονομικά έσοδα και οφέλη και αναγκαστικά οδηγηθούμε σε "μερική ή ολική αναδιάρθρωση" ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ. Οπως και οι "αποκρατικοποιήσεις". Οπως και οι σχεδιαζόμενες εκποιήσεις της περιουσίας του δημοσίου.
Και μέσα στο παθητικό κλίμα που δημιουργήθηκε και την διάθεση της μη-αντίδρασης που διαμορφώθηκε, θα "βρουν την λύση τους" και ορισμένα χρονίζοντα εθνικά θέματα όπως η ονομασία των Σκοπίων, ενδεχομένως το κυπριακό, (μια που και ο κ. Ερντογάν βλέπει ότι τώρα έχει δημιουργηθεί και μια "ευκαιρία"), και ποιος ξέρει τι άλλο.
Υπάρχουν μη-υποτελείς στον κάθε "εργοδότη" κομματικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις με διάθεση να αγωνιστούν; Βεβαίως και υπάρχουν. Και που βρίσκονται; Βρίσκονται στην συρρικνωμένη βάση ΟΛΩΝ των κομμάτων και ΟΛΩΝ των συνδικάτων. Στην ΒΑΣΗ βρίσκονται οι υγιείς δυνάμεις. Οχι στις κορυφές. Εκεί δηλαδή που βρίσκονταν ΠΑΝΤΑ. Εκεί δηλαδή που βρίσκεται και η αφετηρία της δημοκρατίας. Στην ΒΑΣΗ.
Και αποτελούνται οι δυνάμεις αυτές από καθημερινούς ανθρώπους σαν όλους εμάς. Που "τσιγαρίζονται" από τις ίδιες ανάγκες και τις περικοπές των μέτρων. Που έχουν την ίδια ανασφάλεια και οργή με όλους μας. Και που θα κατέβαιναν μαζί μας στον δρόμο και στην συγκέντρωση. Στην ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ. Που κανένας από τους "αντιπολιτευόμενους" φορείς δεν πρόκειται να υποκινήσει ή να υποστηρίξει. Διότι μια τέτοια κίνηση θα του αφαιρούσε τον όποιο έλεγχο των κινήσεων που τώρα έχει ή νομίζει πως έχει.
Βέβαια αυτή η κυβέρνηση θα πέσει. Αργά η γρήγορα. Εχει προκαλέσει ΤΕΡΑΣΤΙΑ ζημιά στη χώρα. Και όπως συνέβη και αλλού τα περισσότερα πρόσωπα που την απαρτίζουν θα χαθούν από το "πολιτικό σκηνικό". Πότε θα γίνει αυτό; Ισως πολύ σύντομα. Ισως το Φθινόπωρο που μας έρχεται.
Και τι θα μπει στην θέση αυτής της κυβέρνησης; Θα αποσύρει η νέα κυβέρνηση τα μέτρα;
Επειδή οι "μεγαλοκαρχαρίες" δεν θέλουν να αποσυρθούν τα μέτρα τους, το πιθανώτερο είναι να δούμε να σχηματίζεται πριν τις εκλογές ένα ευκαιριακό πολιτικό μέτωπο-κόμμα που θα απαρτίζεται από ανθρώπους διαφόρων παρατάξεων (οι ζυμώσεις έχουν ήδη αρχίσει) και που θα αποπειραθεί να κερδίσει τις εκλογές. Το όνομα ενός τέτοιου μετώπου μπορεί να είναι "Μέτωπο σωτηρίας της Ελλάδας", "Διαπαραταξιακή ενότητα και σωτηρία". Σωτηρία πάντα. Για τα συνθήματα θα φροντίσουν οι επικοινωνιολόγοι. Ειδικοί της δημοκρατίας κι αυτοί.
Και το πιθανώτερο, για να προεκτείνω τον συλλογισμό μου, είναι ότι ένα τέτοιο μέτωπο θα συγκινήσει τον λαό και για άλλη μια φορά θα του υποκλέψει την ψήφο, μια και οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης δεν φαίνεται να έχουν σχέδιο απόσυρσης των μέτρων και ανακούφισης των χαμηλών εισοδημάτων. Κιαν έχουν σχέδιο απόσυρσης μάλλον μας το κρατούν μυστικό.
Και φυσικά ένα τέτοιο "μέτωπο" ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ να πάρει πίσω τα μέτρα ούτε αυτό. Οπως και οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση σχηματιστεί βέβαια. Απλώς θα συνεχίσουν να κερδίζουν χρόνο. Κι εμείς θα συνεχίσουμε να πληρώνουμε.
Θραξ Αναρμόδιος
.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)











