Οι μισοί έλληνες

Χοντρικά, σε σύνολο 9.598.542 εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, και με το 97% περίπου των εκλογικών τμημάτων καταμετρημένο,  είχαμε (σε ποσοστά επί τοις %)

Συμμετοχή                      52
Αποχή                              48

Ελαβαν          (επί του 52%)        (επί του 100%)

ΠΑΣΟΚ               34                          17
ΝΔ                      32,5                       16,2
ΚΚΕ                   11,5                         5,7 
ΛΑΟΣ                  6,5                         3,2 
ΣΥΝ                    4,8                         2,4

Ακυρα-Λευκά    το υπόλοιπο περίπου ως το 100% του 52%

Συμπέρασμα;

Πως θα πέσει η αποχή κάτω από το 5%

Ενώ το βασικό στοιχείο αυτών των εκλογών είναι η μεγάλη αποχή, κανείς δεν φαίνεται να το παίρνει σοβαρά.

Οι πολιτικοί αρχηγοί έκαναν μια μικρή αναφορά στην αποχή. Αλλά μετά το γύρισαν στην “νίκη” της παράταξής τους. Οι ανακοινώσεις πολιτικών αρχηγών και κομμάτων υποστηρίζουν πως η παράταξή του καθενός τα πήγε πολύ καλά στις εκλογές και είχε μάλιστα και εκλογικά κέρδη. Ακόμη και οι  Οικολόγοι. Ολοι νίκησαν δηλαδή. Τι καλά για όλους. Δεν παρέλειψαν όμως όλοι τους να μας “γλυκο-μαλώσουν”, όσους από μας δεν πήγαμε να ψηφίσουμε. Διότι η αποχή τους χαλάει το κέφι.

Ορισμένα blogs επίσης, που διάβασα σήμερα, είναι πυρ και μανία με την αποχή και όσους απείχαν. Θεωρούν ότι η αποχή είναι ιεροσυλία και χειρότερη. Αυτοί να δεις θυμό.

Προβληματίστηκα.

Πως μπορούμε να μειώσουμε την αποχή; Ωστε να γίνουν τόσοι και τόσοι πατριώτες μας   bloggers και πολιτικοί, ευτυχισμένοι ξανά;

Ψήφο στον Αλή Μπαμπά. Εχει μόνο 40 κλέφτες. Οι άλλοι...

Θραξ Αναρμόδιος

Βουλευτικές εκλογές: Ποιον συμφέρουν;

Βουλευτικές εκλογές αυτή τη στιγμή δεν συμφέρουν
-ούτε στο ΔΝΤ
-ούτε στην ΕΕ
-ούτε στην ΝΔ
-ούτε στο ΠαΣοΚ
-ούτε στους παλιούς και νέους δανειστές μας.

Αυτοί όλοι έχουν πολλά

Πρωθυπουργική απειλή προς ποιον; α) Την ΝΔ; β) Τον λαό; γ) Αλλον; δ) ΔΞ/ΔΑ;

Ο πρωθυπουργός, προχθές Δευτέρα 25 Οκτωβρίου, στην δια-καναλική συνέντευξή του, την οποία έδωσε σε έγκριτους και υψηλόμισθους, και πολύ καλοντυμένους, τηλεοπτικούς vip-δημοσιογράφους, καναλιών και μόνο, στα οποία κανάλια καμμία κυβέρνηση δεν έδωσε άδεια να εκπέμπουν, για ευνόητους λόγους εθνικού συμφέροντος, και τα οποία κανάλια είναι ιδιοκτησία μεγάλων οικονομικών παραγόντων της χώρας και της εταίρου μας (ο θεός να της το ξεπληρώσει) Γερμανίας, εξετόξευσε απειλή περί πρόωρων βουλευτικών εκλογών, σε περίπτωση που οι υποψήφιοι του κόμματός του, στις προσεχείς αυτοδιοικητικές εκλογές, πατώσουν. (φίου, μεγάλη πρόταση)

Απειλή με πρόωρες εκλογές λοιπόν.

Παπανδρέου εναντίον Σαμαρά (όταν είναι στην αντιπολίτευση, πόσο μοιάζουν όλοι)

Πηγή


Ενημέρωση (2 Δεκ 2010): Τελικά μάλλον πρόκειται για εξαπάτηση. Δείτε εδώ γιατί.




Θραξ Αναρμόδιος

Οι φρουρούμενοι διαχειριστές της κατοχής συνεντευξιάζονται

Θα βγουν στο γυαλί. Οι φρουρούμενοι. Ολοι είναι φρουρούμενοι. Πρωθυπουργός και δημοσιογράφοι. Με δικά μας έξοδα φυσικά. Είμαστε κιμπάρικος λαός.

Γραβάτες, κουστούμια, μοντελάκια και άνεση. Θα μιλήσουν για οικονομία, για τις ευθύνες των προηγούμενων (αυτό πουλάει ακόμα νομίζουν), για τους καλούς εταίρους μας, για την σωτηρία της πατρίδας και το σχέδιο σωτηρίας που...
εφαρμόζουν, για συνέπεια λόγων, για έλλειμμα και ανάπτυξη.
Και για χρεωκοπία. Οχι την δική τους. Την δική μας.

Ο θανάσιμος εχθρός της επιχειρηματικότητας είναι η πολιτική διαφθορά.

Ο θανάσιμος εχθρός της επιχειρηματικότητας είναι η πολιτική διαφθορά.

Ξένα οικονομικά κέντρα έχουν αλώσει το κράτος διαφθείροντας πολιτικούς, με μόνο σκοπό την συρρίκνωση της εθνικής οικονομίας, εδώ και δεκαετίες. Βάζοντας τεράστια εμπόδια στην εγχώρια επιχειρηματικότητα. Κυρίως στους μικρους και μεσαίους συμπατριώτες μας επιχειρηματίες. Οι μεγάλοι επιχειρηματίες είναι σύμμαχοί των ξένων αυτών κέντρων. Συνεταίροι τους.

Δηλαδή, η πολιτική διαφθορά είναι ο νεκροθάφτης της ανάπτυξης της εθνικής μας οικονομίας.

Προσωπική εξομολόγηση

Επιχειρήματα μπορεί να έχω αλλά τι νόημα έχουν πια;

Γι’ αυτό λέω να προβώ σε μια προσωπική εξομολόγηση. Και να βάλω και λίγο συναίσθημα.

Μπήκα στο γραφείο σήμερα το πρωϊ και βρήκα να με περιμένει ο λογαριασμός της ΔΕΗ. Είδα το νούμερο και κόντεψα να πάθω και δεύτερο έμφραγμα. Πήρα λοιπόν τον λογαριασμό και τον έβαλα στη στοίβα με τους άλλους λογαριασμούς. Αυτούς που έχω απλήρωτους...
για αυτό το μήνα. Μετά, ούτε καφέ ήθελα να κάνω, ούτε να δουλέψω πια.

Εμεινα να κοιτάω την στοίβα των απλήρωτων λογαριασμών μου. Να αναρωτιέμαι για το μέλλον μου. Το μέλλον όλων αυτών των προσώπων που αγαπώ.

Απορίες κι ερωτήματα

1. Αν “κερδίσει” τις αυτοδιοικητικές εκλογές η ΝΔ, θα ζητήσει να γίνουν βουλευτικές εκλογές;
2. Πόσο επίμονα;
3. Γιατί δεν ζητάει από τώρα η ΝΔ να γίνουν βουλευτικές εκλογές;
4. Δεν βλέπει το κόμμα της ΝΔ να υπάρχει ΤΩΡΑ λόγος για να γίνουν βουλευτικές εκλογές;
5. Γιατί δεν ζητάει η ΝΔ με κάποιον τύπου ΑΝΕΝΔΟΤΟ ένα δημοψήφισμα για το Μνημόνιο, το Μνημόνιο 2, τα μέτρα, τα επόμενα μέτρα, τα χίλια δυο;

——————————————-
6. Γιατί η ΝΔ φοβίζει τους ήδη φοβισμένους πολίτες ότι αν “χάσει” τις αυτοδιοικητικές, το ΠαΣοΚ θα είναι ελεύθερο να πάρει κι άλλα μέτρα;

Είναι άλλη Ελλάδα και είναι άλλοι έλληνες

Ας το ξαναπώ (μήπως κι αρχίσει να το λαμβάνει επιτέλους κανένας υπόψη): Η Ελλάδα ΔΕΝ είναι η ίδια χώρα, όπως ήταν πριν από 8 μήνες. Οι έλληνες ΔΕΝ είναι οι ίδιοι έλληνες, όπως ήταν πριν από 8 μήνες.

Είναι άλλη Ελλάδα και είναι άλλοι έλληνες.

Δυστυχώς, αυτό ΔΕΝ φαίνεται να το λαμβάνουν υπόψη, ούτε ο πολιτικός λόγος των κομμάτων, ούτε οι δημοσκοπικές αναλύσεις. Και τελικά οδηγούνται, κόμματα και αναλυτές, να ΜΗΝ λαμβάνουν υπόψη το τι ζητάει και θέλει ένας ολόκληρος λαός.

Πως φαίνεται αυτό; Από το ότι ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΙΠΟΤΕ να πουν για την “τερατώδη” ποσότητα ψηφοφόρων που αρνούνται να τοποθετηθούν. Κανείς τους.

Κληρωτοί πολίτες εναντίον διαφθοράς

Η διαφθορά των ανθρώπων της εξουσίας, η πολιτική διαφθορά, είναι πολύ παλιό φαινόμενο . Αρχαιότατο.

Στη δική μας γραμματεία έχουμε αναφορές από τον Όμηρο ακόμη. Πολλές. Αλλά και άλλοι συγγραφείς και ποιητές, όπως ο Ησίοδος ή κι ο Θέογνις ακόμη, λίγο αργότερα, μας δίνουν να καταλάβουμε την παλαιότητα του φαινομένου. Στα χρόνια της δημοκρατίας, από τις πληροφορίες που έχουμε, βλέπουμε ότι υπάρχει πάντα παρών ένας διαρκής φόβος ότι ο δημόσιος άρχοντας θα διαφθαρεί και σαν αποτέλεσμα το δημόσιο ταμείο και το κοινό συμφέρον θα ζημιωθεί. Στα χρόνια της κατάπτωσης της αρχαίας δημοκρατίας, βλέπουμε μάλιστα ότι η πολιτική διαφθορά έχει πια γενικευτεί.

Μουσική και γλέντι ελληνικό

Η μεγάλη επέλαση απέναντι στον τρόπο ζωής μας και στην κουλτούρα της διασκέδασής μας, την αστική, δυνάμωσε κάπου γύρω στο 1992-93 και κορυφώθηκε κάπου γύρω στο 1995-97.

Μέχρι τότε στους πάγκους των πλανόδιων με τις κασέτες εύρισκες λαϊκούς και ρεμπέτες, ροκ, Σαββόπουλο, Ασιμο ίσως, και τέτοια. Μετά, και με την έλευση του CD και την καθιέρωση της ελεύθερης, δεν ξέρω από τι, τηλεόρασης, το πράγμα χάλασε πολύ. Μα πάρα πολύ.

Βέβαια και πριν από αυτά είχαμε μια “κουλτουριάρικη” επέλαση με “κοντσέρτα για αρκούδες”, αμπέχωνα, δήθεν επανάσταση, δήθεν σοσιαλισμός και τα παρόμοια, αλλά η λαϊκή ψυχή ζούσε ακόμη. Μετά ξέφυγε η κατάσταση. Ξέφυγαν και οι ελπίδες μας, μακριά σαν πουλάκια.

Ξύλο στην Ακρόπολη

Οι ΜΙΚΡΕΣ αυτές αντιδράσεις, όπως αυτή των συμβασιούχων του ΥΠΠΟΤ και οι άλλες άλλων κλάδων όπως των μεταφορέων, είναι πολύ ΧΡΗΣΙΜΕΣ για το σύστημα που μας κυβερνάει.

Από τη μια δίνουν την ευκαιρία να εκτονωθεί η οργή των λαϊκών στρωμάτων που τις παρακολουθεί ως είδηση, και από την άλλη γίνονται μεγάλη ευκαιρία των ΜΜΕ να έχουν "πιασάρικο" θέμα για εκπομπές, διαφημίσεις και κυρίως "ντόρο πολιτικό".

Οπου το καθένα ΜΜΕ παίρνει την ακίνδυνη ουσιαστικά αυτή αντίδραση και την ερμηνεύει και την φωτίζει πολιτικά, όπως το συμφέρει. Με τελικό στόχο πάντα τον ίδιο: Την δική μας διχόνοια.

Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε και εδώ, ανάμεσα στους σχολιαστές, που ανάλογα με την κομματική τους ή άλλη τοποθέτηση παίρνουν θέση και εκφράζουν άποψη για το γεγονός.

Το δημόσιο χρέος και το καθεστώς υποδούλωσης της Ελλάδας

Αναδημοσίευση από activistis.gr
------------------------------------------------------

Του Δημήτρη Καζάκη
 
 Όταν μιλάμε για κρίση σήμερα στην Ελλάδα, είτε το θέλουμε, είτε όχι, είμαστε υποχρεωμένοι να μιλήσουμε πρώτα απ' όλα για το δημόσιο χρέος. Αν δεν απαντήσεις σήμερα στο πρόβλημα του δημόσιου χρέους, δεν μπορείς να απαντήσεις πειστικά σε τίποτε, ούτε στα εργασιακά, ούτε στα μισθολογικά, ούτε στα ασφαλιστικά, ούτε στο ξεπούλημα των πάντων.  Κι αυτό γιατί όλα αυτά, αλλά κι αυτά που έρχονται, πηγάζουν από το πρόβλημα του δημόσιου χρέους. Η ίδια η κρίση έχει επικεντρωθεί στην κατάσταση του χρέους.